II SA/Kr 1433/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "A" S.A. w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewody [...] z dnia 18 września 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia UZASADNIENIE W dniu 20 października 2015 r. "A" Spółka Akcyjna w K. wniosła za pośrednictwem Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia 18 września 2015 r., znak: [...]. Zaskarżonym postanowieniem Wojewoda [...] uchylił w całości postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 26 maja 2015 r., znak: [...] o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta nr [...] z 11 lutego 2015 r. znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla zamierzenia budowlanego pn.: Zespół sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej ,, V" (zespoły A1 i A2, B1 i B2, C1 i C2, wraz z zadaszonymi miejscami postojowymi (13 miejsc) przy ul. N. w K., na dz. nr [...] obr. [...] wraz z instalacjami wewnętrznymi (...) instalacjami poza budynkiem (...) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu 1 grudnia 2015 r. skarżąca spółka złożyła wniosek o wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, że wykonanie postanowienia przed rozpoznaniem skargi mogłoby spowodować niepowetowane szkody dla skarżącego, jako inwestora w rozumieniu prawa budowlanego, wydłużenie postępowania. Prowadzenie postępowania administracyjnego w sytuacji wniesienia skargi na postanowienie Wojewody naraża Wnioskodawcę na koszty związane z niepewnością co do dalszego prowadzenia inwestycji, jaką jest budowa zespołu sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej "V", tj. znaczne straty finansowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej powoływanej również jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W oparciu o cytowany przepis prawny, wskazać należy zatem, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). Rozpatrując powołane przesłanki w odniesieniu do zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia, należy podnieść, że skoro wskazana w art. 61 § 3 P.p.s.a., szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia to uznać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy zatem tylko takich sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Rozstrzygnięciem takim nie jest na pewno zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego. Postanowienie to nie ma bowiem cech wykonalności, gdyż nie nakazuje stronom wykonania jakiegokolwiek obowiązku, ani nie przyznaje jakiegokolwiek uprawnienia. Ma ono charakter procesowy i nie wywołuje ze swej istoty skutków materialnoprawnych, w szczególności takich, które zdaniem skarżącego mogłyby wpłynąć na jego sytuację finansową. Skoro zatem zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, jego wstrzymanie jest niedopuszczalne. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia