II OZ 820/09

SENTENCJA Dnia 2 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 2 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. B. i I. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2009 r. sygn. akt. VII SA/Wa 709/09 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. B., I. B., K. B. i T. B. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2009 r. sygn. akt. VII SA/Wa 709/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez L. B., I. B., K. B. i T. B. decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta Siedlce z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia dla M. i B. B. na rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr geod.: [...] arkusz mapy [...] przy ul. [...] w S.. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zawarty w skardze do sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został przez skarżących należycie uzasadniony. We wniosku należy bowiem co najmniej uprawdopodobnić przesłanki, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., dlatego nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, tymczasem skarżący w żaden sposób nie uzasadnili swojego wniosku, stwierdzając jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić im znaczną szkodę. W zażaleniu na to postanowienie L. B. i I. B. podniosły, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ponieważ inwestorzy wykonują prace budowlane w ramach zaskarżonej decyzji. Powoduje to, że nawet w przypadku pozytywnego dla skarżących rozstrzygnięcia co do istoty sprawy inwestycja zostanie zrealizowana, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż przywrócenie przedmiotowego budynku do stanu pierwotnego będzie niemożliwe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co prowadzi do oczywistej konkluzji, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Nie wystarczy powołanie się na treść przepisu, czy podniesienie, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Jakkolwiek w przypadku decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, już z jej istoty wynika, iż jej wykonanie może powodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę (w przypadku gdy w następstwie postępowania sądowego okazałoby się, że podlega ona uchyleniu), nie sposób przyjąć, aby zasadne było wstrzymywanie wykonania takiej decyzji wyłącznie w oparciu o samo żądanie jej wstrzymania. W niniejszej sprawie analiza zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazuje na brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazując okoliczności, które stanowiłyby podstawę tego żądania. Wniosek ten nie zawiera żadnego uzasadnienia, poza sformułowaniem, że decyzja może wyrządzić skarżącym znaczną szkodę. Ponadto przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej, nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia prawa (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod. red. J. P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2006, s.191). W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Niezależnie od powyższego zaznaczyć należy, iż postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art.61 § 3 p.p.s.a. sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, co oznacza, iż strona domagająca się zmiany lub uchylenia postanowienia winna wykazać taką zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek (art.61 § 4 p.p.s.a.). Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.