Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

II SA/Wa 1444/09

Sądy administracyjne2009-10-23
Sygnatura
II SA/Wa 1444/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2009-10-23
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie

Sędziowie

Wojciech Wiktorowski

Treść orzeczenia

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 23 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M. M. adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. UZASADNIENIE W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną i niepełnosprawną córką. Łączny dochód netto w gospodarstwie domowym, na który składa się emerytura żony wraz ze świadczeniem rodzinnym oraz stypendium córki (okresowo od 09.2009 – 12.2009), wynosi 1442,06 zł. Wnioskodawca podał, że ze względu na wiek i stan zdrowia nie pracuje i nie uzyskuje obecnie żadnego dochodu. Oświadczył, że posiada udział wynoszący 1/3 w nieruchomości zabudowanej, mieszkanie o powierzchni 50,78 m2, udział wynoszący 1/2 we współwłasności nieruchomości garażowej o powierzchni 30 m2, samochód osobowy oraz oszczędności w wysokości 11.000 zł. Jako majątek wykazał również samochód fiat rok produkcji 2000 o wartości ok. 5.000 zł. Wskazał, że aktualna sytuacja finansowa rodziny jest trudna. Oszczędności stanowią zabezpieczenie finansowe ewentualnej konieczności naprawy lub zakupu nowego aparatu słuchowego dla niepełnosprawnej córki (koszt jednego aparatu wynosi 7.340 zł), a posiadany dochód musi wystarczyć nie tylko na dokonanie opłat związanych z eksploatacją mieszkania, ale również kosztów porad lekarskich, rehabilitacji córki i dowozu na zabiegi oraz do szkoły. W oświadczeniu stanowiącym załącznik do wniosku skarżący podał dodatkowo, że w związku z niezapewnieniem bezpłatnego dowozu dziecka do szkoły i na rehabilitację koszty te ponosi aktualnie rodzina. Sytuacja majątkowa skarżącego jest znana Sądowi z urzędu, bowiem była ona przedmiotem oceny w ramach wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym złożonego do sprawy oznaczonej sygn. akt II SAB/Wa 193/08. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dodatkowym oświadczeniu wnioskodawcy stwierdzić należy, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dochód w wysokości 480 zł miesięcznie netto na jedną osobę w rodzinie, przy uwzględnieniu kosztów koniecznego utrzymania, kosztów opłat oraz wydatków związanych z dowozem dziecka do szkoły, czy kosztów rehabilitacji z pewnością nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Wykazane oszczędności nie mogą zaś zostać przeznaczone na bieżące wydatki, gdyż w każdej chwili może zaistnieć konieczność zakupu lub wymiany aparatu słuchowego dla niepełnosprawnej córki. Skarżący wykazał, że spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.