II SO/Po 3/20

SENTENCJA Dnia 26 listopada 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesławy Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. J. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Szkoły Podstawowej w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi i akt sprawy postanawia: 1. wymierzyć Dyrektorowi Szkoły Podstawowej grzywnę w kwocie [...]zł (słownie: [...]) złotych, 2. zasądzić od Dyrektorowi Szkoły Podstawowej na rzecz wnioskodawcy K. J. kwotę [...]zł (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ W. Batorowicz UZASADNIENIE Pismem z dnia 7 lipca 2020 roku K. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Szkoły Podstawowej w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w związku z nieprzekazaniem do sądu w terminie skargi na bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wniosku K. J. wyjaśnił, że w dniu [...] czerwca 2020 roku za pośrednictwem Dyrektora Szkoły Podstawowej wniósł skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie nieudostępnienia informacji publicznej. Wnioskodawca w załączeniu do złożonego wniosku przesłał kserokopię złożonej skargi. Mimo upływu 15-dniowego terminu określonego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ nie przekazał sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zgodnie z informacją uzyskaną telefonicznie w Wydziale Informacji Sądowej WSA w Poznaniu w dniu złożenia wniosku o wymierzenie skargi. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Dyrektor Szkoły Podstawowej . wskazał, że przekazanie skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę w niniejszej sprawie omyłkowo nastąpiło z przekroczeniem ustawowego terminu określonego w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej. W uzasadnieniu organ wskazał, że nie posiada wiedzy i praktyki prawniczej, przez co błędnie przyjął, że termin na przesłanie akt niniejszej sprawy wynikający z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynosi 30 dnia od dnia otrzymania skargi. Wbrew twierdzeniu wnioskodawcy organ stwierdził, że późniejsze przekazanie wniosku nie wynika z celowego działania, czy też chęci opóźnienia lub uniemożliwienia przekazania żądanych informacji. Stosownie do art. 54 § 2 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 roku, poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z kolei w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wyłączną przesłanką materialnoprawną wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., czyli nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz przekroczenie 15-dniowego terminu przekazania sądowi tych wszystkich dokumentów, a termin ten liczony jest od dnia doręczenia skargi organowi. W orzecznictwie podkreśla się, iż sam fakt przekazania skargi przed rozpoznaniem wniosku o nałożenie na organ grzywny nie może przesądzać o braku przesłanek do wymierzenia na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny. Podobnie, przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie sądowi skargi w terminie, nie mają znaczenia dla możliwości wymierzenia grzywny, lecz mogą rzutować na jej wysokość (por. np. postanowienia NSA z 6 maja 2008 r. o sygn. akt II OZ 400/08, 29 września 2010 r. o sygn. II OZ 914/10 oraz z dnia 17 kwietnia 2013 . o sygn. akt I OZ 232/13 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie niewątpliwie doszło do naruszeniu przez organ obowiązku przekazania skargi w terminie 15 dni. Skoro skarga została wniesiona w dniu [...] czerwca 2020 roku, to jej przekazanie – zgodnie z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., powinno nastąpić do dnia [...] czerwca 2020 roku. Tymczasem skarga K. J. z dnia [...] czerwca 2020 roku na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej została przekazana do sądu przez organ administracji w dniu [...] lipca 2020 roku (data stempla pocztowego na przesyłce skierowanej do sądu – k. 15). tym samym przedmiotowa skarga (zrejestrowana pod sygnaturą II SAB/Po [...]) została przekazana z uchybieniem 15-dniowego terminu. Wskazane przez organ przyczyny uchybienia temu terminowi, w ocenie Sądu, nie stanowiły okoliczności, które obiektywnie uniemożliwiłaby jego zachowanie. Termin ten był na tyle długi, iż umożliwiał organowi ewentualne podjęcie działań w celu uzyskania akt sprawy (lub ich kopii) w celu sporządzenia odpowiedzi na skargę. Ponadto organ, jako strona postępowania sądowoadministracyjnego (art 32 p.p.s.a.), jeżeli uzna, iż odpowiedź na skargę wymaga uzupełnienia może to uczynić także po przekazaniu skargi i akt sprawy do sądu, aż do momentu rozpoznania sprawy przez sąd. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił wymierzyć Dyrektorowi Szkoły Podstawowej grzywnę w kwocie [...]zł. Przy ustaleniu wysokości grzywny Sąd miał na uwadze, iż organ nadesłał do Sądu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, a 6-dniowe uchybienie terminowi nie jest na tyle duże, aby uzasadniało wymierzenie grzywny w wysokości żądanej przez K. J.. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach niniejszego postępowania Sąd orzekł w pkt 2 na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. /-/ W. Batorowicz