III SA/Wa 1825/13

SENTENCJA Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 grudnia 2013 r. po rozpoznaniu wniosku dor pod P. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn. postanawia postanawia przyznać pełnomocnikowi strony skarżącej – doradcy podatkowemu P.G. - kwotę 1200,-- zł (tysiąc dwieście złotych) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, kwotę 23 % podatku VAT w wysokości 276,- zł (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych); łącznie kwotę 1476 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych) UZASADNIENIE Pismem z 16 października 2013 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wskazała dor. pod. P. G. jako pełnomocnika z urzędu w sprawie III SA/Wa 1825/13 ze skargi Z. S. na decyzję o zobowiązaniu w podatku od spadków i darowizn. Z protokołu rozprawy z 3 grudnia 2013 r. spraw o sygnaturach III SA/Wa 1824/13, III SA/Wa 1825/13 i III SA/Wa 1826/13 wynika, ze pełnomocnik przyznany Z. S. stawił się na rozprawie i podtrzymał skargę. Nadto zwróci się o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej i oświadczył, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części. Referendarz sądowy wskazuje, że wyznaczony doradca podatkowy ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2012 r poz. 270) - dalej jako u.p.p.s.a. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należą – m.in. – środki odwoławcze, czy sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jak też pomoc prawna świadczona do momentu wydania wyroku w I instancji. Zdaniem referendarza sądowego, należy przyznać wynagrodzenie dla ustanowionego doradcy podatkowego, kiedy strona nie jest w stanie ponieść kosztów działania doradcy podatkowego ustanowionego z urzędu, a pełnomocnik zwróci się do Sądu o zwrot kosztów postępowania sądowego i złoży oświadczenie o tym, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały pokryte w całości, ani w części (§ 4 pkt 2 rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu Dz.U. Nr 31, poz 153). Ze stanu faktycznego wynika, ze pełnomocnik brał udział w rozprawie przed Sądem Administracyjnym, a wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi w sprawie 8154 zł (zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 23 lipca 2013 r). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 lit d rozporządzenia, kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji, w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 zł - 1.200 zł. Kwota VAT od tej sumy to 276 zł. Mając powyższe na uwadze referendarz sądowy uznał, że na podstawie art. 250, art. 258 § 2 pkt 8, § 3 u.p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji