II SAB/Wr 690/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: sto) zł. UZASADNIENIE A. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 23 marca 2022 r. skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie rozpatrzenia jej wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę. W wykonaniu zarządzenia z dnia 10 czerwca 2022 r. Sąd zwrócił się do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców o udzielenie informacji, czy na etapie postępowania administracyjnego doszło do usunięcia braku formalnego w postaci niepodpisania ponaglenia z dnia 28 stycznia 2021 r. wniesionego w postępowaniu dotyczącym udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę i w jaki sposób zakończono czynności procesowe. W odpowiedzi na powyższe pismo organ odwoławczy wskazał, że w dniu 16 maja 2022 r. wezwał o uzupełnienie podpisu pod złożonym ponagleniem. Następnie, z uwagi na nieusunięcie tego braku przez stronę, w dniu 7 lipca 2022 r. pozostawił ponaglenie bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia. Co istotne, ponaglenie zarzucające przewlekłość organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał – w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania przewlekłości działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi, przesłanych akt) nie wynika aby przed wniesieniem skargi skarżąca skutecznie złożyła ponaglenie na bezczynność Wojewody w prowadzeniu postępowania z jej wniosku. Znajdujące się w aktach sprawy ponaglenie z dnia 28 stycznia 2021 nie zawierało podpisu strony. Organ odwoławczy, w odpowiedzi na pismo Sądu oświadczył, że z uwagi na nieuzupełnienie tego braku przez stronę, pozostawił ponaglenie bez rozpoznania. Ponaglenie jest podaniem w rozumieniu art. 63 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), a zatem powinno zawierać niezbędne elementy wskazane w art. 63 § 2 k.p.a. Przepis ten stanowi, że podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym (niż wskazane w art. 64 § 1 k.p.a.) wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Do innych wymagań, o których mowa w tym przepisie, należy zaliczyć określenie żądania (art. 63 § 2 k.p.a.), podpis strony (art. 63 § 3 k.p.a.), dołączenie pełnomocnictwa, jeżeli strona działa przez pełnomocnika (art. 33 § 3 k.p.a.), a także wymagania przewidziane w przepisach szczególnych. Ponaglenie dotknięte brakiem formalnym nie wywołuje skutków prawnych wynikających z wniesienia tego środka (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 729/18, postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 17 września 2020 r., sygn akt IV SAB/Wr 146/20). Wobec powyższego należało przyjąć, że przed wniesieniem skargi nie zostały wyczerpane przysługujące stronie środki zaskarżenia. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarżąca nie wyczerpała trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 37 p.p.s.a. Zatem w konsekwencji skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy (pkt II sentencji postanowienia).