III FSK 3754/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), Sędzia NSA Jacek Pruszyński, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej J. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 780/20 w sprawie ze skargi J. Ka. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 16 czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od J. K. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z 9.12.2020 r. o sygn. I SA/Kr 780/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J. K. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 16.06.2020 r., nr [...], wydane w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wyrok (podobnie, jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Stanowiska stron w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 2.1. Skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Krakowie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata), który zaskarżył ten wyrok w całości. Sformułował również wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucono wyrokowi naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 141 § 4 p.p.s.a., polegające na nieodniesieniu się przez Sąd meriti do wszystkich zarzutów sformułowanych w petitum skargi z 24.07.2020 r., która to okoliczność uniemożliwia przeprowadzenie merytorycznej kontroli zaskarżonego wyroku we wskazywanym zakresie. 2.2. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3.1. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem podlega oddaleniu. Jedynym sformułowanym w skardze kasacyjnej zarzutem był zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., polegający na nieodniesieniu się przez Sąd pierwszej instancji do wszystkich zarzutów sformułowanych w skardze. Formułując ten zarzut skarżący wskazał, że uzasadnienie wyroku WSA w Krakowie ma charakter ogólnikowy i stanowi powielenie stanowiska skarżącego i organów podatkowych wskazywanego na kolejnych etapach postępowania oraz argumentacji przemawiającej za trafnością stanowiska organów, nieuwzględniających kolejno składanych przez skarżącego środków zaskarżenia, przy czym merytoryczne odniesienie się do samych zarzutów podniesionych w skardze zostało przedstawione wybiórczo. W świetle uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 15.02.2010 r., II FPS 8/09, przyjmuje się, że art. 141 § 4 p.p.s.a. może stanowić samodzielną podstawę kasacyjną tylko wtedy, gdy uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego, przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Ponadto, aby zarzut taki mógł stanowić samodzielną podstawę skargi kasacyjnej, wskazana wada uzasadnienia musi być na tyle istotna, że może to mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a samo uchybienie musi uniemożliwiać kontrolę kasacyjną zaskarżonego wyroku. W rozpoznanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza takich naruszeń. Przeciwnie, uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wymaganiom stawianym przez art. 141 § 4 p.p.s.a., w szczególności zawiera zwięzłe przedstawienie stanu sprawy dotyczącej oceny, czy zasadnie organy podatkowe odmówiły skarżącemu uwzględnienia zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji (art. 33 § 1 pkt 6, 8 i 9 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020 r. poz. 1427 ze zm.), zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie, a także wypowiedź co do wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia zarzutów skargi. Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zawarł nadto stanowisko co do oceny stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku zostało sporządzone w sposób umożliwiający Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu kontrolę instancyjną. 3.2. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wbrew twierdzeniem skargi kasacyjnej WSA w Krakowie, odniósł się do zarzutów skargi zawartych w jej punktach 1 i 2 (zarzucono, że sprawa zażalenia nie została załatwiona w terminie 1 miesiąca, a zobowiązany nie został powiadomiony o przesunięciu terminu załatwienia sprawy). Sąd pierwszej instancji wskazał, że termin do rozpoznania zażalenia z 23.03.2020 r. (data wpływu do Dyrektora IAS w Krakowie 8.04.2020 r.), który powinien upłynąć 8.05.2020 r., został zawieszony od dnia 31.03.2020 r. do 23.05.2020 r. na podstawie art. 15 zzs ust. 1 pkt 6 ustawy z 2.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374, dalej: ustawa COVID-19). Następnie art. 15zzs ww. ustawy został uchylony z dniem 16.05.2020 r. przez art. 46 pkt 20 ustawy z 14.05.2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875) i na mocy art. 68 ust. 6 ww. ustawy z 14.05.2020 r., po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie tej ustawy rozpoczął się bieg terminów procesowych i sądowych, który nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs ustawy COVID-19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w zaskarżonym wyroku wyjaśnił, że powyższe spowodowało, iż termin załatwienia sprawy upływał 24.06.2020 r., a zaskarżone postanowienie zostało wydane 16.06.2020 r., czyli z zachowaniem ustawowego terminu załatwienia sprawy. Dodatkowo ten Sąd wskazał, że nawet w przypadku hipotetycznego braku regulacji prawnej zawieszającej bieg terminów procesowych podniesiony przez skarżącego zarzut i tak nie mógłby okazać się skuteczny, gdyż ewentualna okoliczność przekroczenia miesięcznego terminu na wydanie postanowienia przez organ zażaleniowy nie miałaby żadnego wpływu na końcowy wynik sprawy. 3.3. Nie jest prawdą, że WSA w Krakowie nie odniósł się do zarzutów skargi ujętych w jej punktach 3 i 4 w szczególności, jak twierdzi skarżący, bardzo ogólnikowe (jednozdaniowe) odniesienie się do dwóch zarzutów naruszenia art. 8 § 1 ustawy z 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej: k.p.a). Skarżący twierdzi, że zarzut naruszenia art. 8 k.p.a. WSA w Krakowie skwitował w następujący sposób: "W tym stanie rzeczy Sąd nie dopatrzył się w kontrolowanej sprawie aby organ zażaleniowy naruszył zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej, o której mowa w art. 8 K.p.a.". Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że WSA w Krakowie powyższą konkluzję poprzedził szczegółowym wywodem zawartym w uzasadnieniu orzeczenia. Sąd ten wyjaśnił, że "Zaskarżone postanowienie zawiera wszystkie niezbędne elementy postanowienia, o których mowa w art. 124 k.p.a. W treści komparycji orzeczenia oraz w jego uzasadnieniu organ wskazał podstawę prawną zajętego stanowiska. Uzasadnianie zaskarżonego postanowienia precyzuje i wyjaśnia ogólnie sformułowaną podstawę prawną zawartą w jego komparycji. Analiza kontrolowanego rozstrzygnięcia nie sprawia trudności w ustaleniu przepisów prawa, które stanowiły podstawę prawną jego wydania oraz podstawę zajętego przez organ II instancji stanowiska. Niezależnie od tego zaskarżone postanowienie zawiera oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony, rozstrzygnięcie, pouczenie, a także uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia wymogi przewidziane w art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. Organ szczegółowo przedstawił w nim podstawę faktyczną i prawną rozstrzygnięcia oraz wskazał przepisy, które w sprawie miały zastosowanie, wyjaśniając przy tym ich znaczenie dla skarżącego. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie odniósł się także do zarzutów zażalenia". Dopiero w końcowej części wywodu Sąd pierwszej instancji wskazał: "W tym stanie rzeczy Sąd nie dopatrzył się w kontrolowanej sprawie, aby organ zażaleniowy naruszył zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie uczestników postępowania do władzy publicznej, o której mowa w art. 8 k.p.a.". Powyższe powoduje, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skarżący, wbrew wymogowi z art. 176 p.p.s.a. w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, nie wskazał jakiegokolwiek konkretnego uzasadnienia naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. przez WSA w Krakowie. Tym samym nie uprawdopodobnił, że podnoszone okoliczności mogły mieć potencjalnie istotny wpływ na wynik postępowania przed Sądem pierwszej instancji, co jest wymogiem z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. O skuteczności zarzutów, postawionych w oparciu o podstawę kasacyjną, określoną w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., nie decyduje bowiem, o czym wyżej wspomniano, każde stwierdzone uchybienie przepisom postępowania, lecz tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. To zaś nakłada na wnoszącego skargę kasacyjną obowiązek wykazania istnienia związku przyczynowego pomiędzy zarzucanym uchybieniem przepisom postępowania, a wydanym orzeczeniem sądu administracyjnego. Tego w rozpoznawanej sprawie zabrakło. 3.4. W świetle przedstawionej powyżej argumentacji Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko WSA w Krakowie, który na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. W konsekwencji, ponieważ postawiony w skardze kasacyjnej zarzut okazał się niezasadny, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę tę oddalił. sędzia Jacek Pruszyński sędzia Bogusław Dauter sędzia Stanisław Bogucki