IV SA/Gl 779/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.L. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za niedopuszczalne postanawia: odrzucić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 8 listopada 2016 r. odrzucił skargę J.L. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za niedopuszczalne. Pismem z dnia 10 grudnia 2016 r. skarżący wniósł na powyższe orzeczenie samodzielnie sporządzoną i podpisaną skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718), zwanej dalej P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego z wyjątkiem sytuacji, gdy jest ona sporządzona przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika stanowi jedną z przesłanek jej dopuszczalności, której uchybienie skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 P.p.s.a. Zarówno z akt sprawy, jak i akt administracyjnych nie wynika, aby skarżący należał do jednej z wymienionej wyżej kategorii osób, a zatem stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a wniesiona przez nią skarga kasacyjna winna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcę prawnego. Tymczasem należy stwierdzić, że pismo z dnia 10 grudnia 2016 r. nie spełnia tego wymogu. W tym stanie rzeczy na mocy art. 178 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.