III SA/Łd 318/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2009 r. sprawy ze skargi J. Z. i M. Z. na czynność Starosty [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu [...] roku J.Z. i M. Z. złożyli wniosek do Starosty S. o zwrot nadpłaty w wysokości 425 złotych za wydanie karty pojazdu zarejestrowanego w Starostwie Powiatowym w S. w dniu [...] roku pod numerem rejestracyjnym [...]. Pismem z dnia [...] roku Starosta S. poinformował, że droga administracyjna załatwienia niniejszej sprawy jest niedopuszczalna z powodu braku podstaw prawnych do działania Starosty. Powyższa odpowiedź doręczona została skarżącym w dniu 28 marca 2009 roku. Pismami z dnia [...]roku J. Z. i M. Z. wezwali ponownie Starostę S.do zwrotu kwoty 425 złotych nadpłaty za wydanie karty pojazdu. Powyższe pisma złożone zostały przez wnioskodawców osobiście w Kancelarii Ogólnej Starostwa Powiatowego w S. w dniu 22 kwietnia 2009 roku. Pismem z dnia [...] roku Starosta S. podtrzymał stanowisko zawarte w piśmie z dnia 19 marca 2009 roku. W dniu 26 maja 2009 roku J. Z.i M.Z. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na czynność Starosty S. w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej czynności i zwrot różnicy opłaty za wydanie karty pojazdu w wysokości 425 złotych wraz z odsetkami ustawowymi do dnia zapłaty. W odpowiedzi na skargę Starosta S.wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137 poz. 1310), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze czynności, na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 cyt. ustawy). Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a). Z treści powyższych przepisów wynika, że przesłanką dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego w odniesieniu do skargi na czynność organu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4, jest uprzednie wezwanie na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w ww. terminie. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa ma charakter środka prawnego w rozumieniu przyjętym w doktrynie postępowania administracyjnego, bowiem służy zakwestionowaniu przez podmiot legitymowany określonego działania organu administracji publicznej w celu doprowadzenia do jego uchylenia lub zmiany. W niniejszej sprawie skarżący dowiedzieli się o odmowie zwrotu nadpłaty za wydanie karty pojazdu w dniu 28 marca 2009 roku, kiedy to otrzymali odpowiedź odmowną na wniosek o zwrot nadpłaty z dnia [...] roku. Od tego więc dnia zaczął biec czternastodniowy termin do wezwania Starosty S. do usunięcia naruszenia prawa, poprzedzający wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Skarżący wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożyli dopiero w dniu 22 kwietnia 2009 roku. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skarżący uchybili terminowi do wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, który jak wskazano powyżej wynosi 14 dni i biegnie od dnia, w którym skarżący dowiedzieli się lub mogli się dowiedzieć o podjętej w ich sprawie czynności z zakresu administracji publicznej. Wezwanie to poprzedza wniesienie skargi do sądu, a uchybienie terminowi do wniesienia wezwania powoduje, że skarga jest niedopuszczalna. W takiej bowiem sytuacji termin do wniesienia skargi, określony w art. 53 § 2 p.p.s.a., w ogóle nie zaczyna biec. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. T.P.