II SA/Wa 1084/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania – oddala skargę – UZASADNIENIE Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: Prezes UOKiK) postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 127 § 3 K.p.a. i art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782), po rozpoznaniu złożonego przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. "Odwołania od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z [...].03.2014 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej" stwierdził niedopuszczalność odwołania. Do wydania powyższego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z [...] marca 2015 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wystąpiła do Prezes UOKiK z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej transakcji przejęcia w 2011 r. przez koncern handlowy [...] Sp. z o.o. części mienia spółki [...] S.A. z siedzibą w L. (a dokładniej: wybranych sklepów w W., L. i B.) poprzez udzielenie odpowiedzi na następujące pytania: 1. Czy Prezes UOKiK wyraził zgodę na opisane przejęcia z 2011 i z 2014 r.? 2. Jakie konkretnie części mienia [...] S.A. z siedzibą w L. były objęte transakcjami z 2011 roku i z 2014 roku? 3. Czy zbycie części mienia [...] S.A. z siedzibą w L. (jako zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa) było każdorazowo poprzedzone podjęciem określonych uchwał w tym przedmiocie przez Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy [...] S.A.? Czy kwestia ta podlegała badaniu przez Prezes UOKiK w ramach przedmiotowych postępowań? 4. W przypadku udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie zawarte w pkt 2), wnioskodawca wniósł o udzielenie odpowiedzi na pytanie, kiedy zostały podjęte uchwały Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy [...] S.A. w tym zakresie (tj. w zakresie przejęcia z 2011 roku oraz w zakresie przejęcia z 2014 roku). Ponadto, wnioskodawca wniósł o udostępnienie dokumentów, na podstawie których przeprowadzono ww. transakcje w 2011 roku i w 2014 roku, tj. o udostępnienie umów i innych dokumentów związanych z przedmiotowymi transakcjami. Prezes UOKiK udzielił odpowiedzi na powyższy wniosek w dniu [...] marca 2015 r. Odpowiedź ta została przesłana na wskazany we wniosku adres poczty e-mail. W udzielonej odpowiedzi Prezes UOKiK poinformował wnioskodawcę o wydanych decyzjach dotyczących transakcji wskazanych we wniosku oraz ich dostępności na stronie BIP Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Odpowiadając na pytanie z punktu 3 wniosku, Prezes UOKiK wyjaśnił, jakie były podstawy zgłoszonych transakcji (porozumienie zawarte [...] września 2011 r. pomiędzy [...] S.A. i [...] oraz porozumienie z [...] lutego 2014 r. pomiędzy tymi podmiotami), oraz że Prezes UOKiK nie ma kompetencji do badania zgód korporacyjnych na przeprowadzenie transakcji. W odpowiedzi na pytanie z punktu 4 wniosku, Prezes UOKiK powiadomił wnioskodawcę, że nie posiada tych informacji. Ponadto, powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, Prezes UOKiK poinformował wnioskodawcę, że dokumenty o których udostępnienie wnosił nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępnie do informacji publicznej, a zatem nie podlegają udostępnieniu w trybie tej ustawy. W dniu [...] kwietnia 2015 r. do UOKiK wpłynęło pismo [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. zatytułowane "Odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z [...] 03.2015 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej". Pismo zostało skierowane do Prezesa Rady Ministrów, za pośrednictwem Prezes UOKiK. W odwołaniu zarzucono naruszenie przepisów: 1) art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 1 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów poprzez uznanie, że postępowanie antymonopolowe w sprawie koncentracji nie jest sprawą publiczną, a w konsekwencji, że dokumenty w sprawie, a w szczególności wniosek o wszczęcie postępowania nie są dokumentami publicznymi; 2) art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez odmowę udzielenie wnioskodawcy dostępu do informacji publicznej; 3) art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez uznanie, że udzielenie informacji na pytanie jakie konkretnie części mienia [...] S.A. z siedzibą w L. zostały nabyte przez [...] Dystrybucja S.A. oraz przez [...] Polska S.A. wymagałoby udostępnienia dokumentów prywatnych oraz, że nie zachodzą przesłanki do udostępnienia informacji w tym zakresie w postaci informacji publicznej przetworzonej; 4) art. 5 ust. 2 zd. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej oraz art. 11 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez przyjęcie, że prawo wnioskodawcy do informacji publicznej o tym jakie konkretnie części mienia [...] S.A. zostało nabyte przez [...] S.A. oraz [...] S.A powinno być ograniczone ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa. W związku z powyższymi zarzutami skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odmowy udostępnienia informacji publicznej i zobowiązanie Prezesa UOKiK do udzielenia przedmiotowych informacji poprzez udzielenie szczegółowej odpowiedzi na pytanie nr 2 zawarte we wniosku oraz udostępnienie wnioskodawcy dokumentów, na podstawie których przeprowadzono transakcje. Ewentualnie, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej odmowy udostępnienia informacji publicznej i przekazanie sprawy Prezesowi UOKiK do ponownego rozpatrzenia. Prezes UOKiK zakwalifikował powyższe odwołanie jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 127 § 3 K.p.a. i art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej stwierdził niedopuszczalność wniesionego odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, Prezes UOKiK jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów, nad którego działalnością nadzór sprawuje Prezes Rady Ministrów. W konsekwencji, od decyzji wydanych przez Prezesa UOKiK jako organu pierwszej instancji, przysługuje jedynie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem uznać należy, iż pomimo, że pismo zostało zarówno błędnie oznaczone, jak i błędnie skierowane do Prezesa Rady Ministrów, intencją wnioskodawcy było, aby odpowiedź skierowana przez Prezesa UOKiK do wnioskodawcy (mylnie przez niego zakwalifikowana jako decyzja) została skontrolowana w trybie administracyjnego postępowania odwoławczego. Rozpoznając zatem pismo wnioskodawcy z [...] kwietnia 2015 r. jako wniosek o ponowne rozpoznanie Prezesa UOKiK stwierdził, iż w niniejszej sprawie jest on niedopuszczalny. Organ wyjaśnił, że w przypadku wniosku o udzielenie informacji publicznej, reakcja organu władzy publicznej może przyjąć następujące formy: 1) czynności materialno-technicznej polegającej na udostępnieniu informacji publicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie pozwalają na udostępnienie informacji w sposób i w formie określonych we wniosku; 2) decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej; 3) decyzji o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej; 4) pisemnego powiadomienia o tym, że organ nie dysponuje informacją publiczną bądź że informacja, o której udostępnienie zawnioskowano, nie stanowi informacji publicznej (por. wyrok NSA z 30.10.2008 r., I OSK 873/08; wyrok NSA z 10.1.2007 r., I OSK 50/06; postanowienie NSA z 13.3.2007 r., I OSK 243/07). Tylko zaś w przypadku decyzji, o których mowa w punktach 2 i 3, wnioskodawcy przysługuje na podstawie art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej odwołanie (ewentualnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). W niniejszej sprawie w odpowiedzi z [...] marca 2015 r., Prezes UOKiK udzielił natomiast informacji na część pytań z wniosku (a zatem dokonał czynności opisanej w punkcie 1), jednocześnie powiadomił wnioskodawcę, że co do części informacji o które wnioskowano nie jest ich dysponentem, a ponadto, że dokumenty, których udostępnienia żądano, nie stanowią informacji publicznej (a zatem dokonał czynności opisanej w punkcie 4). Odpowiedź z [...] marca 2015 r. nie zawierała natomiast odmowy udostępnienia informacji publicznej. W konsekwencji, odpowiedź ta nie przyjęła formy decyzji administracyjnej. Skoro tak, to odwołanie od tej czynności (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) stronie nie przysługuje. W konsekwencji, odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) jako złożony od nieistniejącej decyzji należało na podstawie art. 134 K.p.a. uznać za niedopuszczalny. Prezes UOKiK wyjaśnił jednocześnie, że wnioskodawca, który otrzymał pisemne powiadomienie, iż organ nie dysponuje informacją o którą wnioskowano bądź żądana informacja nie stanowi informacji publicznej i nie zgadza się z takim stanowiskiem organu, uprawniony jest do złożenia skargi na bezczynność do sądu administracyjnego, bez konieczności uprzedniego składania wniosku o usunięcie naruszenia prawa (por. wyrok NSA z 24 maja 2006r., I OSK 601/05). Po otrzymaniu powyższego postanowienia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. w piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r. skierowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: 1) na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] maja 2015 r., stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa, zgodnie z obowiązującymi przepisami; 2) bądź na inny akt lub inną czynność Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] marca 2015 r. z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o jego uchylenie albo o stwierdzenie bezskuteczności czynności oraz o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa, zgodnie z obowiązującymi przepisami. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do sprecyzowania powyższej skargi pełnomocnik Spółki w piśmie procesowym z dnia [...] września 2015 r. jednoznacznie wskazał, iż przedmiotem skargi jest postanowienie Prezesa UOKiK z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi na powyższe postanowienie pełnomocnik podniósł, iż wiadomość mailowa przesłana do skarżącej w dniu [...] marca 2015 r. miała charakter decyzji administracyjnej. Zgodnie bowiem ze stanowiskiem dominującym w orzecznictwie zakwalifikowanie danego pisma jako decyzji administracyjnej nie wymaga, aby to pismo zawierało wszystkie składniki decyzji przewidziane w przepisach, za decyzję taką uznać należy również pismo właściwego organu zawierające co najmniej oznaczenie organu i adresata aktu, rozstrzygające w sprawie i podpis upoważnionego pracownika. Wszystkie wymienione powyżej przesłanki zostały zaś zrealizowane w przedmiotowej sprawie. W ocenie skarżącej, stanowisko Prezesa UOKiK wyrażone w zaskarżonym postanowieniu jest błędne, a postanowienie to wydane zostało bezpodstawnie z jednoczesną obrazą przepisów prawa materialnego, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy i z tych przyczyn postanowienie Prezesa UOKiK powinno zostać uchylone. Prezes UOKiK w odpowiedzi na skargę wniósł o: 1) oddalenie skargi na postanowienie nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji nr [...] Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] marca 2015 r. w spawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej; 2) odrzucenie jako niedopuszczalnej skargi na inny akt lub inną czynność Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa z dnia [...] marca 2015 r. w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi na postanowienie z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] organ podtrzymał stanowisko, że udzielona skarżącemu w dniu [...] marca 2015 r. informacja nie była decyzją, a stanowiła jedynie pisemne poinformowanie wnioskodawcy, iż organ nie dysponuje określonymi informacjami, o które wnioskowano oraz, że pozostałe informacje nie są informacjami publicznymi. Jednocześnie, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych, organ podkreślił, iż w sytuacji gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, iż żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą. Przyjmując takie stanowisko, organ uznał, że informacja przekazana skarżącemu w dniu [...] marca 2015 r. nie miała formy decyzji, a zatem nie przysługiwało od niej odwołanie (wniosek o ponowne rozpatrzenie). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie (jak zostało to sprecyzowane w piśmie procesowym skarżącej z dnia [...] września 2015 r.) było postanowienie Prezesa UOKiK nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. wydane na podstawie art. 134 w związku z art. 127 § 3 K.p.a. i art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, stwierdzające niedopuszczalność odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) od odpowiedzi udzielonej przez ten organ w dniu [...] marca 2015 r. na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z poglądami prezentowanymi w doktrynie oraz w orzecznictwie niedopuszczalność odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) może wynikać z przyczyn o charakterze podmiotowym, jak również przedmiotowym. Niedopuszczalność odwołania (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) z przyczyn przedmiotowych, obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Prezes UOKiK w postanowieniu z dnia [...] maja 2015 r. stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z przyczyn przedmiotowych, z powodu braku przedmiotu zaskarżenia wskazując, iż odpowiedź udzielona w dniu [...] marca 2015 r. na wniosek [...] Sp. z o.o. o udostępnienie informacji publicznej, której weryfikacji w postępowaniu odwoławczym domagała się strona, nie jest decyzją administracyjną. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się zatem do oceny, czy odpowiedź przesłana przez organ w dniu [...] marca 2015 r. drogą elektroniczną, stanowiąca odpowiedź na wniosek [...] Sp. z o.o. z dnia [...] marca 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, stanowi decyzję administracyjną, od której przysługuje stronie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Punkt wyjścia dla rozważań stanowiła więc problematyka rozpoznawania wniosków o udostępnienie informacji publicznej w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej Przechodząc do regulacji powyższego aktu prawnego podkreślić należy, iż w sytuacji gdy organ nie kwalifikuje żądanej informacji, jako posiadającej przymiot informacji publicznej, w formie pisma zawiadamia o tym wnioskodawcę. Organ wydaje zaś decyzję administracyjną jedynie w sytuacji, gdy żądaną informację uznaje za publiczną, lecz z pewnych powodów uważa jej udostępnienie za niemożliwe. Prezes UOKiK, rozpatrując wniosek skarżącej w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, mógł zatem: 1. udostępnić żądaną informację bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1), 2. powiadomić stronę w ww. terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2), 3. udostępnić informację zgodnie z wnioskiem - po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy o wysokości opłaty, związanej z dodatkowymi kosztami spowodowanymi wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia, które to powiadomienie winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 15 ustawy), 4. odmówić udostępnienia żądanej informacji w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy), 5. powiadomić pismem wnioskodawcę, iż żądana informacja nie ma charakteru publicznego. Przechodząc do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, iż w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej przesłanej w dniu [...] marca 2015 r. drogą elektroniczną organ udzielił częściowo żądanych informacji, poinformował jednocześnie, że pewnych informacji nie posiada, a ponadto, że dokumenty, których udostępnienia domaga się wnioskodawca nie stanowią informacji publicznej. Udzielając odpowiedzi tej treści organ nie miał zatem podstaw do tego aby wydawać decyzję administracyjną. Przepis art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej mówi bowiem wyraźnie, że decyzję wydaje się przy odmowie udostępnienia informacji publicznej. Aby więc istniały przesłanki do wydania rozstrzygnięcia, o jakim mowa w powyższym przepisie, żądana informacja musi być uznana przez organ za informację publiczną. W takiej zaś sytuacji, gdy organ częściowo udostępnił żądane informacje, poinformował, że nie ma pewnych informacji, a co do żądanych dokumentów zajął stanowisko, iż nie stanowią one informacji publicznej zasadnie jego odpowiedź przybrała formę pisma, które zostało przesłane na wskazany przez wnioskodawcę adres poczty e-mail. Jak to już bowiem zostało podkreślone wcześniej, ustawodawca w ustawie o dostępie do informacji publicznej, nie zawarował dla organu obowiązku uzewnętrzniania takiego jego stanowiska w formie decyzji administracyjnej. Stąd też, bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostaje to, czy pismo przesłane przez organ w dniu [...] marca 2015 r. drogą elektroniczną posiada elementy, umożliwiające potraktowanie go jako decyzji ułomnej. Nie mniej jednak zauważyć należy, że przesłana skarżącej Spółce, za pośrednictwem poczty elektronicznej na wskazany we wniosku adres e-mail, odpowiedź z dnia [...] marca 2015 r. nie została opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym. Tymczasem, jak wynika z art. 107 § 1 K.p.a., koniecznym elementem decyzji administracyjnej wydanej w formie dokumentu elektronicznego jest opatrzenie jej bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu lub podpisem osobistym. Jego brak oznacza zatem, że odpowiedź przesłana w dniu [...] marca 2015 r. drogą elektroniczną nie zawiera elementu niezbędnego, do uznania jej za decyzję administracyjną W świetle powyższego, skoro odpowiedź przesłana w dniu [...] marca 2015 r. drogą elektroniczną nie była decyzją administracyjną, organ miał podstawy faktyczne i prawne do tego, aby wydać zaskarżone postanowienie. Wobec bowiem faktu, że decyzja administracyjna nie została w niniejszej sprawie wydana, wniosek strony o ponowne rozpoznanie sprawy był niedopuszczalny w świetle regulacji art. 134 K.p.a. W sytuacji natomiast, gdy skarżąca Spółka była nieusatysfakcjonowana z uzyskanej odpowiedzi na jej wniosek o udostępnienie informacji publicznej mogła wnieść skargę do sądu administracyjnego na bezczynność Prezesa UOKiK w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, co też uczyniła (sygn. akt II SAB/Wa 796/15). Sąd administracyjny w tym postępowaniu byłby zaś władny ocenić prawidłowość stanowiska wyrażonego przez Prezesa UOKiK w jego odpowiedzi z dnia [...] marca 2015 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.