II SA/Wr 388/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 16 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] w [...] Oddziału Regionalnego we [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 20120 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia z mocy prawa własności nieruchomości przez Gminę [...] postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. [...] w [...] Oddział Regionalny we [...] (strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 20120 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu nabycia z mocy prawa własności nieruchomości przez Gminę [...]. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia [...] sierpnia 2020 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania, przez złożenie dwóch odpisów skargi. Również zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego od skargi w kwocie 6480 zł. W wydanych zarządzeniach zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Z uwagi na błędne pouczenie jakie zostało zawarte w wezwaniach z dnia [...] sierpnia 2020 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia [...] września 2020 r. ponowiono wezwania z dnia [...] sierpnia 2020 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki skierowanej do pełnomocnika strony skarżącej (karta 20 akt sądowych), przesyłka została doręczona w dniu [...] września 2020 r. Zatem termin zakreślony na wykonanie wezwań upłynął z dniem [...] października 2020 r. Pomimo upływu terminu wezwania pozostały bezskuteczne, bowiem odpisy skargi nie zostały nadesłane, a wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Ponadto przepis z art. 230 p.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1), a w dalszej swojej części wyjaśnia, że pismem, o którym mowa w § 1 jest m.in. skarga (§ 2). Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i fakt, że skoro strona skarżąca, mimo upływu zakreślonego terminu, nie uzupełniła braków formalnych skargi jak również nie uiściła należnego wpisu sądowego, złożona skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w postanowieniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a.