I SA/Kr 278/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu III raty podatku z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 rok postanawia odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 czerwca 2015 r. na rozprawie oddalił skargę M. J. Pismem z dnia 7 września 2015 r. (w tym dniu również nadanym) data wpływu do tut. Sądu 9 września 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o uzupełnienie wyroku oraz o zawieszenie postępowania. Sąd zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie wyroku podlega odrzuceniu, z uwagi na fakt, że został złożony po terminie. W myśl art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. strona może w terminie 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Mając powyższe na uwadze, skoro wyrok zapadł na rozprawie w dniu 23 czerwca 2015 r. to ostatni dzień 14 - to dniowego terminu z art. 157 § 1 ustawy o p.p.s.a. (liczonego od dnia ogłoszenia wyroku) przypadał na dzień 7 lipca 2015 r. W przypadku bowiem oddalenia skargi, odpis wyroku nie jest doręczany stronie z urzędu. Jeżeli wyrok nie podlega doręczeniu z urzędu (np. wyrok WSA oddalający skargę), dwutygodniowy termin na złożenie wniosku o uzupełnienie biegnie zawsze od ogłoszenia (wydania) wyroku. Ponadto wykładnia językowa oraz systemowa wewnętrzna art. 157 § 1 p.p.s.a. nakazuje odnosić wniosek o uzupełnienie wyroku wyłącznie do jego sentencji, a nie uzasadnienia (por. postanowienie NSA z 20 lipca 2005 r., II OZ 608/05, postanowienie NSA z 14 czerwca 2007 r. I OZ 431/07). Z tych względów na zasadzie przepisu art. 157 § 1 i § 1a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.