II OZ 1280/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W., M. W., M. W. i J. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 318/09 wzywające M. W. i J.W. do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 zł w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J.W. na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić zażalenie D.W. i M. W. 2. oddalić zażalenie M. W. i J. W. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 25 października 2011 r. (k. 454) Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wezwał M. W. i J. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 września 2011 r. o odrzuceniu zażalenia, w wysokości 100 zł. Jako podstawę ustalenia wysokości wpisu wskazano § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Na powyższe zarządzenie zażalenie (k. 459) złożyli D. W., M. W. oraz M. W. i J. W. reprezentowani przez D. W., podnosząc szereg argumentów niedotyczących wprost zaskarżonego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązkiem Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego wniesione zażalenie jest zbadanie z urzędu, czy zostało ono wniesione przez strony do tego upoważnione. Powyższe stanowi jedną z przesłanek dopuszczalności zażalenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie wniesione w niniejszej sprawie przez D. i M. W. należało odrzucić, albowiem kwestionowane zarządzenie z dnia 25 października 2011r. nie było do nich skierowane. Zatem, skoro nie byli oni adresatami kontrolowanego zarządzenia, a uprawnienie do wniesienia zażalenia przysługuje jedynie tym osobom, których praw lub obowiązków dotyczy, to nie mieli uprawnień do jego skutecznego kwestionowania. Z tych przyczyn zażalenie wniesione przez D. W. i M. W., na podstawie art. 198 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa w zw. z art. 180 ppsa w zw. z art. 178 ppsa należało odrzucić jako niedopuszczalne. Dlatego też orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji. Odnosząc się zaś do zażalenia wniesionego przez M. W. i J. W. stwierdzić należy, iż nie zasługuje ono na uwzględnienie. Zasadą ogólną postępowania przed sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Stosownie zaś do art. 230 § 1 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 230 § 2 ppsa pismem wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym jest między innymi zażalenie. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, wynosi 100 zł. Słusznie zatem Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał M. i J. W. do uiszczenia wpisu sądowego w tej wysokości od złożonego przez nich zażalenia. Zaskarżone zarządzenie przesądza wyłącznie o wysokości należnego wpisu, która została ustalona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie drugim sentencji, na podstawie art. 184 w zw. art. 198 i art. 197 ppsa.