II GZ 462/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. S. Z. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 22 marca 2011 r., sygn. akt III SO/Kr 6/11 w zakresie odrzucenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny w sprawie ze skargi G. S. Z. w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia odwołania w sprawie dotyczącej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE I Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odrzucił wniosek G. S. Z. w K. o wymierzenie grzywny Zarządowi Województwa Małopolskiego w sprawie ze skargi G. S. Z. w K. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia [...] stycznia 2011 r., w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia odwołania w sprawie dotyczącej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej. W uzasadnieniu Sąd podał, że G. S. Z. w K. wraz ze skargą złożyła "wniosek o wymierzenie grzywny Zarządowi Województwa Małopolskiego według norm przepisanych wobec naruszenia prawa i interesu skarżącej". Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnił, że postępowanie w sprawach o dofinansowanie projektów w ramach programu operacyjnego – realizującego politykę rozwoju – uregulowane jest przede wszystkim w ustawie z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej powoływanej jako u.z.p.p.r. Zgodnie z art. 30e tej ustawy do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U .Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3 – 6, art. 115 -122, 146,150 i 152 tej ustawy. W wyłączonym przez u.z.p.p.r. art. 55 § 1 p.p.s.a. przewidziana została możliwość nałożenia grzywny na organ. Skoro stosowanie powyższego przepisu zostało wyraźnie wyłączone przez art. 30e u.z.p.p.r. to zdaniem Sądu I instancji nie było podstaw do nałożenia na organ grzywny. II G. S. Z. zaskarżając postanowienie w całości domagała się jego uchylenia i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie zasadniczy problem sprowadza się do tego, czy zasadnie Sąd I instancji odrzucił wniosek G. S. Z. o wymierzenie grzywny Zarządowi Województwa Małopolskiego. Przepisem umożliwiającym Sądowi nałożenie na organ grzywny jest art. 55 § 1 p.p.s.a. Należy jednak zwrócić uwagę, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów p.p.s.a. Zgodnie bowiem z treścią art. 30e u.z.p.p.r. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. W związku z tym, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w sposób wyraźny wyłącza możliwość zastosowania przepisu p.p.s.a. dającego sądowi podstawę do wymierzenia grzywny – art. 55 § 1 p.p.s.a., zasadnie Sąd I instancji odrzucił złożony przez G. S. Z. wniosek. Na marginesie należy jeszcze wskazać, że zgodnie z treścią art. 55 § 1 p.p.s.a. wymierzenie organowi grzywny może nastąpić na wniosek skarżącego, w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Jak to już zostało wyżej wskazane, ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wyłączyła także stosowanie art. 54 § 2 p.p.s.a. Tak więc w rozpoznawanej sprawie na organie nie ciążył obowiązek przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Skoro nie istniał taki obowiązek, to tym bardziej nie można było na organ nałożyć grzywny za niewykonanie obowiązku, który nie istniał. Możliwość nałożenia grzywny w postępowaniu przed sądem administracyjnym została przewidziana również w art. 154 § 1 p.p.s.a. Stosowanie tego przepisu nie zostało wyłączone przez art. 30e u.z.p.p.r. w postępowaniu w sprawach o dofinansowanie projektów w ramach programu operacyjnego realizującego politykę rozwoju, jednakże należy zwrócić uwagę, że art. 154 § 1 ma zastosowanie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Takie sytuacje nie zachodzą w niniejszej sprawie, ponieważ skarga G. S. Z. nie została jeszcze rozpoznana. Zatem i ten przepis nie mógł być podstawą do nałożenia na organ grzywny. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.