II OZ 1202/10

SENTENCJA II OZ 1202 / 10 POSTANOWIENIE Dnia 25 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 540/09 w zakresie wpisu sądowego w sprawie ze skargi M. B., S. B. i S. B. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE II OZ 1202 / 10 UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2010 r. Przewodniczący II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie określił należny w sprawie ze skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] lutego 2009 r. wpis sądowy na kwotę 500 złotych stosowanie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wezwał skarżącego S. B. do jego uiszczenia w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie zażalenie złożyła skarżąca M. B. wnosząc o jego uchylenie i zwolnienie skarżących od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała na swoją sytuację finansową. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 lutego 2010 r. oddalono wniosek M. B. o zwolnienie od kosztów sądowych, a zażalenie na to postanowienie oddalono postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż w nim wskazanych. Zgodnie z treścią art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, w postępowaniu sądowoadministracyjnym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, z tym że w myśl art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie, w przeciwnym bowiem razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Stwierdzić trzeba, iż przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, to jest wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne np. w przypadku wspólnych uprawnień i obowiązków współwłaścicieli nieruchomości, którzy wywodzą swój interes prawny we wniesieniu skargi z prawa własności nieruchomości. Opłata sądowa obciąża wówczas skarżących solidarnie, a uiszczenie jej przez jednego ze skarżących zwalnia pozostałych od obowiązku jej uiszczenia. Odmienna sytuacja ma miejsce natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego, kiedy to każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku (T. Woś, H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 601). Przenosząc powyższe uwagi na okoliczności zaistniałe w rozpoznawanej sprawie należało zauważyć, że o ile ustalona w zaskarżonym zarządzeniu wysokość wpisu sądowego, uwzględniając przedmiot sprawy, była prawidłowa i została oparta o właściwą podstawę prawną, to skarżone zarządzenie jest o tyle wadliwe, iż nie uwzględnia faktu wniesienia skargi przez kilka osób. Zważywszy na to, że przedmiot skargi stanowi decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] lutego 2009 r., utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] grudnia 2006 r., nakazującą inwestorom M. B., S. B. i S. B. wykonanie rozbiórki betonowego zbiornika na gnojówkę lub gnojowicę, a skargę wnieśli M. B., S. B. i S. B., to nie ulega wątpliwości, iż sprawa dotyczy tego samego, ciążącego na skarżących obowiązku. W warunkach niniejszej sprawy było też istotne i to, że skargę podpisał wprawdzie tylko S. B., ale jak wynika z akt sprawy, pozostali skarżący udzielili mu pełnomocnictwa do działania w ich imieniu. Zważywszy na powyższe okoliczności, Przewodniczący Wydziału, wydając przedmiotowe zarządzenie, winien był wezwać do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od skargi solidarnie wszystkich skarżących, a nie ograniczyć wezwanie jedynie do jednego z nich. Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.