IV SA/Wa 2556/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. A. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2013r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE M. A. w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2013r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentowała, że odmowa wstrzymania wykonania tej decyzji może pozbawić ją prawa do sądu, bowiem pobyt skarżącej w Polsce będzie nielegalny i z tej przyczyny możliwe będzie jej wydalenie z Polski. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd stwierdza, że wstrzymanie wykonania decyzji odmownej polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje. Należy zatem uznać, że samo to, że dany akt jest rozstrzygnięciem odmawiającym przyznania uprawnienia nie przesądza o konieczności odmowy przyznania stronie postępowania sądowego ochrony tymczasowej. Dokonując w tej sprawie oceny możliwość wystąpienia niekorzystnych dla strony skutków, wobec wydania aktu odmawiającego przyznania zezwolenia na zamieszkanie w Polsce na podstawie art. 57 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r., Nr 234, poz. 1694 ze zm.) należało zatem rozważyć nie tyle, czy zaskarżonym aktem nałożono na stronę jakiekolwiek obowiązki, które mogłyby być wykonane w sposób dobrowolny lub przymusowy, ale to, czy ewentualne wstrzymanie wykonania aktu umożliwi stronie realizację jej uprawnień (np. skorzystania z prawa do Sądu). W rozpoznawanej sprawie skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje, że możliwe będzie jej wydalenie z RP. Opuszczenie przez skarżącą Polski przed rozpoznaniem sprawy pozbawi go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu. Odnosząc się do argumentów strony skarżącej Sąd stwierdza, że bezpośrednim następstwem odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP nie jest wydalenie cudzoziemca z terytorium RP. W tej sytuacji argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest nieuzasadniona. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.