III SA/Kr 1441/15

SENTENCJA Kraków, dnia 21 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 14 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE G. B. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 14 września 2015 r. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji. Skarżący uzasadniając wniosek o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji wskazał, ze na jego utrzymaniu pozostają dwie córki, z których jedna ma poważne problemy zdrowotne. Do skargi dołączono oświadczenie byłej żony skarżącego na okoliczność ponoszenia przez niego kosztów leczenia, jak również oświadczenie matki skarżącego na okoliczność pomocy przy sprawowaniu opieki nad drugą, małoletnią córka, porzuconą przez matkę. Ponadto skarżący wskazał, że prowadzone są wobec niego inne postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry, których wykonanie spowoduje upadek firmy oraz popadniecie skarżącego w długi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w tym przepisie. W uzasadnieniu wniosku ograniczono się do stwierdzenia, że wykonanie nałożonej kary może spowodować utratę płynności finansowej działalności prowadzonej przez skarżącego i w konsekwencji jej upadłość. Na poparcie tych twierdzeń skarżący nie przedstawił jednak żadnej dokumentacji świadczącej o aktualnej sytuacji majątkowej prowadzonej działalności i ewentualnego wpływu wykonania decyzji na tą sytuację, co umożliwiłoby Sądowi określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w art. 63 § 1 P.p.s.a. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.