II OSK 3176/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1451/14 odrzucające skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 1 września 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1451/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, iż z akt sprawy wynika, że pismem sądowym z dnia 21 lipca 2014 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego odpisu skargi i pouczona, że nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone w dniu 29 lipca 2014 r. i pozostało bez odpowiedzi. Wobec powyższego Sąd I instancji stwierdził, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 5 sierpnia 2014 r. i w konsekwencji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej też jako "p.p.s.a."). W skardze kasacyjnej M.P. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i przedwczesne odrzucenie skargi, art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez jego wadliwe zastosowanie wynikające z błędnie sformułowanego wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia postanowienia nieodpowiadającego wymogom ustawowym w konsekwencji pominięcia w analizie stanu sprawy niepoprawnie sporządzonego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi wniesionej przez skarżącą. Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że skarżąca zasugerowała się zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłki z dnia 21 lipca 2014 r., które jej zdaniem, było sformułowane niejednoznacznie i nie zawierało wskazania, że zawiera również wezwanie do nadesłania odpisu skargi. Na dokumencie tym widniał następujący zapis: "wezwanie do uiszczenia wpisu + nadesłanie odpisów skargi + pouczenie + doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę". Skarżący kasacyjnie stanął na stanowisku, że powyższe uzasadnia brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do nadesłania odpisu skargi. Dodał, że skarżąca nie ma wykształcenia prawniczego i nie posiada wiedzy z zakresu procedur sądowych. Nie powinna w takim stanie rzeczy ponosić konsekwencji w postaci odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a nadto nie zachodzi również żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał jej w zakresie wyznaczonym zarzutami skargi kasacyjnej. Zarzuty naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a., art. 49 § 1 p.p.s.a., art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. nie zasługują na uwzględnienie. Na wstępie wskazać trzeba, że wszak skarżący kasacyjnie w sformułowanych na wstępie skargi kasacyjnej zarzutach wskazuje na kwestie związane z prawidłowością wezwania do usunięcia braków formalnych skargi to jednak z zestawienia powyższego z uzasadnieniem skargi kasacyjnej wynika, że skarżący w istocie podważa poprawność znajdującego się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki z dnia 21 lipca 2014 r. - opisu jej zawartości i wskazuje, że z tego powodu skarżąca nie uzupełniła w terminie braku formalnego skargi w postaci nadesłania jej odpisu. Odnosząc się do zarzutów skargi kasacyjnej wskazać należy, (co jest kwestią zasadniczą w przedmiotowej sprawie), że skarżąca nie kwestionuje okoliczności doręczenia jej w dniu 24 lipca 2014 r. w przesyłce sądowej – wezwania do nadesłania odpisu skargi (skarżąca pokwitowała odbiór tej przesyłki osobiście). Skoro skarżąca rzeczone wezwanie otrzymała to, na co zwrócił trafnie uwagę WSA, wystarczyło ażeby dokładnie zapoznała się z korespondencją i wówczas skutecznie wykonać wezwanie Sądu. Zaznaczyć przy tym trzeba, że znajdujące się w przedmiotowej korespondencji wezwanie do nadesłania odpisu skargi w sposób jasny, jednoznaczny i nie wymagający profesjonalnej wiedzy prawniczej wskazuje do czego Sąd zobowiązał skarżącą, jak również zawiera pouczenie o konsekwencjach niewykonania tego wezwania. Skarżąca nie wykonała przedmiotowego wezwania w zakresie nadesłania odpisu skargi w zakreślonym terminie (tj. do dnia 5 sierpnia 2014 r.), zatem zasadnie Sąd I instancji skargę, jako posiadającą braki formalne – odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarżąca powinna była dokonać powyższych czynności sprawdzających korespondencję niezależnie od kształtu sformułowania zawartego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru a dotyczącego opisu zawartości przesyłki na zwrotnym potwierdzeniu, które mimo, iż mogło wydawać się jej nie do końca jasne, to jednak nie stanowiło niedającej się usunąć przeszkody w skutecznym uzupełnieniu wszystkich wymaganych braków skargi i co ważniejsze - nie wpływało w okolicznościach niniejszej sprawy na skuteczność doręczenia. Z powyższych powodów nie było niezbędnym umieszczanie oceny dotyczącej tej kwestii w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W takim stanie rzeczy uznać należy, że skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu skargi nie narusza przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.