Ppolska.starec← UrzadnikZaloguj

IV SA/Wa 1480/20

Sądy administracyjne2020-11-26
Sygnatura
IV SA/Wa 1480/20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2020-11-26
Rodzaj
Wyrok WSA w Warszawie

Sędziowie

Aleksandra WestraAlina BalickaJarosław Łuczaj

Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jarosław Łuczaj, sędzia del. SO Aleksandra Westra, , po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w K. na decyzję Ministra Klimatu z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku oddala skargę UZASADNIENIE Minister Klimatu decyzją nr [...], z [...], lutego 2020 r., wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 4, pkt 8, pkt 9, art. 20 ust. 1 ustawy z dnia [...], października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2081, z 2019 r. poz. 630, 1501, 1589, 1712, 1815, 1924, 2170), zwanej dalej: "ustawą ooś", po rozpoznaniu wniosku [...],w przedmiocie udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie, odmówił udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie w części w jakiej dotyczą one informacji, których udostępnienie może naruszyć ochronę danych osobowych osób trzecich, bezpieczeństwo publiczne oraz bezpieczeństwo państwa. Decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. [...],z siedzibą w [...], (dalej także Wnioskodawca), w dniu [...], grudnia 2019 r. wystąpiła do Ministra Klimatu z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w postaci następujących informacji: 1. W nawiązaniu do Obwieszczenia Ministra Klimatu z dnia [...],grudnia 2019 r. o zakończeniu postępowania w sprawie częściowego wygaśnięcia koncesji nr [...],na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża węgla brunatnego "[...]," - udostępnienie informacji w jakim zakresie koncesja wygasła; 2. udostępnienie wniosku wszczynającego postępowanie w sprawie częściowego , wygaśnięcia koncesji nr [...],; 3. W nawiązaniu do Obwieszczenia Ministra Klimatu z dnia[...],grudnia 2019 r. o wszczęciu postępowania w sprawie zmiany koncesji nr [...],na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża węgla brunatnego "[...],"- udostępnienie informacji czy wniosek o zmianę koncesji dotyczy przedłużenia terminu jej obowiązywania, jeśli tak, o jaki okres oraz czy dotyczy również innych warunków koncesji poza terminem jej obowiązywania; 4. udostępnienie wniosku [...] SA. (dalej: PGE GiEK S.A.) wszczynającego postępowanie w sprawie zmiany koncesji nr [...],. Minister Klimatu analizując przedmiotowy wniosek o udzielenie informacji, stwierdził, że do rozpatrzenia niniejszego wniosku mają zastosowanie przepisy ustawy ooś, stanowiące przepisy szczególne w odniesieniu do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429) zwanej dalej: "ustawą dip". Informacje żądane przez Wnioskodawcę dotyczą elementów środowiska, jakimi są powierzchnia ziemi i kopaliny, a zatem stanowią informacje o środowisku i jego ochronie zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt .1 ustawy ooś. Ponadto zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy ooś, udostępnianiu w trybie ustawy ooś podlegają informacje dotyczące środków, takich jak środki administracyjne w sprawie ochrony środowiska, a także działań wpływających lub mogących wpłynąć na elementy środowiska (takie jak powietrze, woda, powierzchnia ziemi, kopaliny, klimat, krajobraz i obszary naturalne, w tym bagna, obszary nadmorskie i morskie, a także rośliny, zwierzęta i grzyby oraz inne elementy różnorodności biologicznej, w tym organizmy genetycznie zmodyfikowane) oraz na emisje i zanieczyszczenia (które wpływają lub mogą wpłynąć na ww. elementy środowiska), jak również środków i działań, które mają na celu ochronę tych elementów. Minister Klimatu, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy ooś, jako organ władzy publicznej generalnie jest obowiązany do udostępniania każdemu informacji o środowisku i jego ochronie, które są informacjami znajdującymi się w jego posiadaniu lub informacjami dla niego przeznaczonymi. [...] S.A. w ramach udzielonej koncesji na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża "[...]," złożyła oświadczenie o zrzeczeniu się w części koncesji nr [...], wraz z następującymi załącznikami: 1. Mapa sytuacyjno-wysokościowa obszaru przewidzianego do zagospodarowania z lokalizacją obszaru i terenu górniczego — skala 1:10 000; 2. Mapa obszaru górniczego "[...]," i terenu górniczego "[...]" skala 1: 10 000; 3. Wykaz współrzędnych obszaru górniczego "[...]" i terenu górniczego "[...]" w granicach koncesji nr [...] z 1994 r. i po zrzeczeniu się koncesji w części, w układach współrzędnych obowiązujących w dniu ich utworzenia oraz w układach współrzędnych aktualnie obowiązujących; 4. Mapy ewidencyjne (poszczególne obręby i AM) z naniesionym obszarem górniczym po zrzeczeniu się koncesji nr [...] w części; 5. Wykaz właścicieli nieruchomości gruntowych w granicach obszaru górniczego po zrzeczeniu się koncesji nr [...],w części; 6. Wykaz właścicieli nieruchomości gruntowych dla części aktualnego obszaru górniczego, dla którego wnioskodawca zrzeka się we wniosku; 7. Kopie wypisów uproszczonych: a. wypisy uproszczone działek ewidencyjnych — obręby ewidencyjne, które obejmują obszar górniczy po zrzeczeniu się koncesji nr [...] w części; b. wypisy uproszczone działek ewidencyjnych - obręby ewidencyjne, które obejmują aktualną granicę obszaru górniczego z wyjątkiem obrębów ewidencyjnych, które obejmują obszar górniczy po zrzeczeniu się koncesji nr [...] w części. Organ uznał, że w zakresie udostępnienia treści oświadczenia [...] o zrzeczeniu się w części koncesji nr [...],na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża węgla brunatnego "[...],", jak również ww. załączników nr 1, 2, 3, i 4 zastosowanie mają przesłanki odmowy udostępnienia informacji wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 8 i pkt 9 ustawy ooś. Oświadczenie [...] S.A. o zmianę koncesji nr [...] na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża węgla brunatnego "[...]," jest nierozerwalnie związane i stanowi integralną całość_ z wnioskiem [...] S.A. o zmianę koncesji nr. [...],na-wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża węgla brunatnego "[...],", co do którego została wydana, na rzecz [...],w dniu [...], lutego 2020 r. decyzja odmawiająca udostępnienia informacji o środowisku, sygn. [...],. Koncesja ta nakierowana jest na dostarczenie do Krajowego Systemu Elektroenergetycznego ok 7% krajowego zapotrzebowania społeczeństwa na energię elektryczną, a tym samym zapewnienie ciągłości produkcji energii w zakresie zapewniającym bezpieczeństwo energetyczne państwa. Organ wyjaśnił, że elementem warunkującym ogólnie rozumiane bezpieczeństwo państwa oraz jego zrównoważony rozwój jest bezpieczeństwo energetyczne. Zgodnie z art. 3 pkt 16 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 755, 730, 1435, 1495, 1517, 1520, 1524, 1556, 2166) bezpieczeństwo energetyczne państwa to stan gospodarki umożliwiający pokrycie bieżącego i perspektywicznego zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony, przy zachowaniu wymagań ochrony środowiska. Bezpieczeństwo energetyczne państwa rozumiane jest również jako zapewnienie stabilnych dostaw energii na poziomie gwarantującym zaspokojenie energetycznych potrzeb, przy założeniu optymalnego wykorzystania krajowych zasobów surowców energetycznych. Ujawnienie informacji zawartych we wnioskowanych dokumentach, a być może dalsze ich rozpowszechnianie może również negatywnie wpłynąć na proces wydania rozstrzygnięcia w sprawie dotyczącej zmiany koncesji nr [...]. Ponadto, w ocenie Organu, informacje znajdujące się we wnioskowanych dokumentach powinny być wyłączone z udostępnienia ze względu na przesłankę określoną w art. 16 ust.1 pkt 9 ooś, tj. bezpieczeństwo publiczne. Odmowa udostępnienia informacji ze względu na przesłankę bezpieczeństwa publicznego może nastąpić jeżeli udostępnienie informacji będzie naruszać jedne z najważniejszych sfer działalności państwa. W tym konkretnym przypadku taką sferą jest zapewnienie społeczeństwu, przez państwo, ciągłości produkcji jak i dostawy energii. Natomiast w odniesieniu do ww. załączników nr 5 i 6 będących wykazami właścicieli nieruchomości gruntowych, zastosowanie ma przesłanka odmowy udostępnienia informacji wskazana w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy ooś stanowiąca, że władze publiczne mogą odmówić udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie, po rozważeniu interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem informacji, w przypadku ochrony danych osobowych, dotyczących osób trzecich, jeżeli jest, ona przewidziana odrębnymi przepisami prawa. Zastosowanie przesłanki ochrony danych osobowych osób trzecich jest zasadne, gdyż w ww. wnioskowanych dokumentach znajdują się głównie dane osobowe osób trzecich, czyli właścicieli nieruchomości gruntowych znajdujących się w granicach obszaru górniczego. Pojęcie danych osobowych zostało zdefiniowane w art. 4 pkt 1 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia '27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. Urz. UE L z 2016 r. nr 119/1), zwane dalej: "rozporządzenie RODO". Zgodnie z nim za dane osobowe uważać należy "informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej ("osobie, której dane dotyczą"). Możliwa do zidentyfikowania osoba fizyczna to osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej". Organ uznał jednocześnie, że odseparowania i zanonimizowania danych osobowych zawartych w treści ww. załączników nr 5 i 6 od części dokumentu mogącego podlegać udostępnieniu, spowodowałoby utracenie przez nie jakiegokolwiek waloru informacyjnego. Tym samym udostępniając je Organ naraziłby się na zarzut pozornego udostępnienia informacji. Z tego względu uzasadnione jest wyłączenie ww. załączników nr 5 i 6 w całości z ich publicznego udostępnienia na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy ooś. Organ rozważając, stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy ooś, istnienie interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem informacji zawartych w tym konkretnym przypadku i stwierdził, iż z wnioskowanych dokumentów nie wynika istnienie takiego nadrzędnego interesu. Biorąc zaś pod uwagę, iż przesłanki odmowy udostępnienia informacji w niniejszej sprawie obejmują spełnienie kilku przyczyn odmowy wskazanych w ustawie ooś, zdaniem organu, interes publiczny w nieujawnianiu informacji Wnioskodawcy wynika również z faktu naruszenia przez ujawnienie szeregu wartości chronionych przez ustawę ooś. Na koniec organ wyjaśnił, że odpowiedź na pytania zawarte we wniosku [...], tj. dotyczące stopnia wygaśnięcia koncesji nr [...],oraz terminu przedłużenia jej obowiązywania, zostały; udostępnione Wnioskodawcy przy piśmie, w którym został on poinformowany, że do pozyskania dokumentów określonych w załącznikach 7 a) i 7 b) mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 725, 730, 1309). Przepisy art. 24 ust. 3, ust. 4 i ust. 5 ww. ustawy określają kto może żądać udostępnienia informacji zawartych w operacie ewidencyjnym i w jakim zakresie. Pozostałe informacje dotyczące innych warunków zmiany koncesji nr [...],oraz przekazania kopii wniosku [...] S.A. o zmianę koncesji nr [...],na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża węgla brunatnego "[...],", zostały wyłączone z udostępniania na podstawie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie z dnia [...], lutego 2020 r., sygn. [...],, wydanej na rzecz [...], Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Klimatu z [...], lutego 2020 r. wniosła [...],z siedziba w [...],. Skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 16 ust. 1 pkt 8 i pkt 9 w zw. z art. 4, art. 8 ust. 1 i art. 9 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2008 nr 199 poz. 1227 ze zm.; dalej: "o.o.ś") poprzez niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji nieudostępnienie wnioskowanych informacji, pomimo nieistnienia przesłanek odmowy udostępnienia tych informacji; 2. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 11 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieudowodnienie oraz niewyjaśnienie przyczyn, dla których Organ uznał brak istnienia interesu publicznego w udostępnieniu wnioskowanych informacji oraz w jaki sposób udostępnienie wnioskowanych informacji mogłoby naruszyć bezpieczeństwo publiczne oraz bezpieczeństwo państwa, a zatem czy w rzeczywistości zostały spełnione przesłanki odmowy udostępnienia wnioskowanych informacji; 3. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 19 ust. 4 o.o.ś. poprzez brak zbadania i wyjaśnienia, czy było możliwe oddzielenie części informacji podlegającej na wyłączeniu z udostępnienia i udostępnienie informacji w pozostałej części. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Minister Środowiska w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że zarzuty w niej podniesione, nie zasługują na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) - zwanej dalej: P.p.s.a.], sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.) Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany – stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, że decyzja Ministra Klimatu z [...], lutego 2020 r. nie narusza prawa w stopniu dającym podstawy do wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji były przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska i ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018 r., poz. 2081 z późn. zm.). W doktrynie prawa ochrony środowiska zwraca się uwagę na dwa aspekty prawa do informacji o środowisku: bierny i czynny. Bierny polega na udostępnianiu informacji będących w posiadaniu organu na żądanie. Czynny występuje w dwóch sytuacjach: gdy organ administracji specjalnie gromadzi i przetwarza dane w celu udostępnienia ich społeczeństwu oraz wówczas, gdy przygotowane przez siebie informacje podaje do wiadomości opinii publicznej (Z. Bukowski, Prawo ochrony środowiska w Unii Europejskiej, Warszawa 2007 r., s. 43). Regulacja dotycząca udostępniania informacji o środowisku i jego ochronie przyznaje każdemu prawo do informacji o środowisku i jego ochronie. Organy administracji są obowiązane do udostępnienia każdemu informacji o środowisku i jego ochronie, znajdujących się w ich posiadaniu lub które są dla nich przeznaczone. Organ zasadnie wskazał, że informacje, o których udostępnienie wystąpiła skarżąca dotyczą elementów środowiska, jakimi są powierzchnia ziemi i kopaliny, a zatem stanowią informacje o środowisku i jego ochronie w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o.o.ś., a tym samym co do zasady podlegają udostępnianiu. Ponadto zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy ooś, udostępnianiu w trybie ustawy ooś podlegają informacje dotyczące środków, takich jak środki administracyjne w sprawie ochrony środowiska, a także działań wpływających lub mogących wpłynąć na elementy środowiska (takie jak powietrze, woda, powierzchnia ziemi, kopaliny, klimat, krajobraz i obszary naturalne, w tym bagna, obszary nadmorskie i morskie, a także rośliny, zwierzęta i grzyby oraz inne elementy różnorodności biologicznej, w tym organizmy genetycznie zmodyfikowane) oraz na emisje i zanieczyszczenia (które wpływają lub mogą wpłynąć na ww. elementy środowiska), jak również środków i działań, które mają na celu ochronę tych elementów. Organ wykazał, że w odniesieniu do oświadczenia [...] S.A. o zrzeczeniu się w części koncesji nr [...],na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża " [...],", wraz z załącznikami zostały spełnione przesłanki odmowy udostępnienia informacji wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 4, pkt 8 i pkt 9 ustawy ooś. Warto przypomnieć, że przepisy art. 16 ust. 1 ustawy ooś stanowią implementację dyrektywy [...] Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia [...] stycznia 2003 r. w sprawie publicznego dostępu do informacji dotyczących środowiska i uchylającej dyrektywę Rady [...] (Dz.Urz. UE15/t. 7 str. 375). Zgodnie z art. 4 ust. 2 lit d dyrektywy dopuszcza się odmowę udzielenia informacji z uwagi na poufność informacji handlowych lub przemysłowych, o ile jest ona przewidziana prawem krajowym lub wspólnotowym w celu ochrony prawnie uzasadnionych interesów. Podkreśla się jednak, że zasadą jest prawo do udzielania informacji o środowisku a odmowa musi być interpretowana ściśle, biorąc pod uwagę nadrzędność interesów publicznych i związane z tym prawo do otrzymania informacji. Ustawa ooś nie zawiera w swej treści definicji tajemnicy przedsiębiorstwa. Definicja ta znajduje się natomiast w art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się "nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności". Odmowa udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie jest możliwa tylko wówczas, jeżeli ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko wyraźnie na to pozwala, czyli zachodzi jedna z okoliczności tą ustawą wskazanych, zobowiązujących bądź pozwalających na odmowę (odmowa o charakterze obligatoryjnym bądź fakultatywnym – przepisy zawarte w art. 16–20 ustawy). Odmowa udzielenia informacji ma charakter wyjątkowy. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że skoro w załącznikach nr 5 i nr 6 do oświadczenia [...] S.A. o zrzeczeniu się w części koncesji nr [...],na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża " [...],znajdują się dane osobowe osób trzecich, tj. właścicieli nieruchomości gruntowych znajdujących się w granicach obszaru górniczego, to w sprawie zastosowanie ma przesłanka odmowy udostępnienia informacji wskazana w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy ooś, zgodnie z którą władze publiczne mogą odmówić udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie po rozważeniu interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem informacji w konkretnym przypadku, jeżeli udostępnienie tych informacji może naruszyć ochronę danych osobowych, dotyczących osób trzecich, jeżeli jest ona przewidziana odrębnymi przepisami prawa. Jednocześnie organ zasadnie uznał, że zanonimizowanie załączników nr 5 i nr 6 oświadczenia faktycznie spowodowałoby utratę przez nie waloru informacyjnego. [...] S.A. w ramach udzielonej koncesji na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża "[...]," złożyła oświadczenie o zrzeczeniu się w części tej koncesji z załącznikami. W zakresie załączników nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4 do oświadczenia organ uznał, że zastosowanie mają przesłanki odmowy udostepnienia informacji wskazane w art. 16 ust. 1 pkt 8 i pkt 9 ustawy ooś. Jednocześnie organ wskazał, z czym Sąd się zgadza, że oświadczenie [...] S.A. o zmianę koncesji nr [...],na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża węgla brunatnego "[...]," jest nierozerwalnie związane i stanowi integralną całość z wnioskiem [...] S.A. o zmianę koncesji nr[...],na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża węgla brunatnego "[...],co do którego została wydana, na rzecz [...],, w dniu [...], lutego 2020 r. decyzja odmawiająca udostępnienia informacji o środowisku, sygn. [...],Koncesja ta nakierowana jest na dostarczenie do Krajowego Systemu Elektroenergetycznego ok 7% krajowego zapotrzebowania społeczeństwa na energię elektryczną, a tym samym zapewnienie ciągłości produkcji energii w zakresie zapewniającym bezpieczeństwo energetyczne państwa. Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy ooś władze publiczne mogą odmówić udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie po rozważeniu interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem informacji, jeżeli udostępnienie tych informacji może naruszyć obronność i bezpieczeństwo państwa. Koncesja nr [...],na wydobywanie węgla brunatnego i kopalin towarzyszących ze złoża " [...],", a tym samym oświadczenie o zrzeczeniu się w części tej koncesji związane są z energetyką, gdyż wydobyty węgiel brunatny ze złoża [...]," przeznaczony jest na cele energetyczne. Organ w związku z tym bezpieczeństwo państwa powiązał z bezpieczeństwem energetycznym, które zdefiniował zgodnie z art. 3 pkt 16 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne, jako stan gospodarki umożliwiający pokrycie bieżącego i perspektywicznego zapotrzebowania odbiorców na paliwa i energię w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony, przy zachowaniu wymagań ochrony środowiska. Bezpieczeństwo energetyczne państwa, organ rozumiane również, jako zapewnienie stabilnych dostaw energii na poziomie gwarantującym zaspokojenie energetycznych potrzeb, przy założeniu optymalnego wykorzystania krajowych zasobów surowców energetycznych. Rolą państwa jest przewidywanie bieżącego i perspektywicznego zapotrzebowania odbiorców na energię elektryczną, aby zapobiec konieczności wprowadzania ograniczeń w jej dostarczaniu i poborze. Jak już wyżej wskazano wniosek o zmianę koncesji nr [...]nakierowany jest na dostarczenie do Krajowego Systemu Elektroenergetycznego ok 7% krajowego zapotrzebowania społeczeństwa na energię elektryczną, a tym samym zapewnienie ciągłości produkcji energii w zakresie zapewniającym bezpieczeństwo, energetyczne państwa. Z uwagi na bezpieczeństwo energetyczne państwa, organ zobowiązany jest eliminować wszelkie potencjalne okoliczności mogące negatywnie wpłynąć na proces wydania rozstrzygnięcia w sprawie przedłużenia obowiązywania koncesji, a do takich zaliczył ujawnienie informacji zawartych we wniosku. W ocenie Sądu, dla skutecznej odmowy wystarczy zaistnienie tej przesłanki, a nie wykazanie, że wpływa ona na bezpieczeństwo państwa. Kolejnym wyjątkiem uzasadniającym odmowę udostępnienia informacji o środowisku w zakresie załączników nr 1, nr 2, nr 3 i nr 4 do oświadczenia, na jaki powołał się organ jest bezpieczeństwo publiczne, co wynika z art. 16 ust. 1 pkt 9 ustawy ooś. Bezpieczeństwo publiczne nie jest pojęciem bezpośrednio zdefiniowanym w przepisach. Organ powołując się na doktrynę wskazał, że bezpieczeństwo publiczne rozumie jako stan, w którym ogół społeczeństwa i jego interesy oraz państwo wraz ze swoimi celami mają zapewnioną ochronę od szkód zagrażających im z jakiegokolwiek źródła. Zatem odmowa udostępnienia informacji ze względu na przesłankę bezpieczeństwa publicznego może nastąpić jeżeli udostępnienie informacji będzie naruszać jedne z najważniejszych sfer działalności państwa. W tym konkretnym przypadku taką sferą jest zapewnienie społeczeństwu, przez państwo, ciągłości produkcji jak i dostawy energii. W ocenie Sądu, organ przyjmując taki zakres znaczeniowy bezpieczeństwa publicznego nie dokonał jego nadinterpretacji. Należy także zgodzić się z organem, że w sprawie brak jest interesu publicznego uzasadniającego udostępnienie zawnioskowanych informacji. Interes publiczny przemawia za udostępnieniem informacji wtedy, gdy pozyskanie danej informacji leży nie tylko w interesie wnioskodawcy, ale też innych obywateli, a także może mieć znaczenie dla funkcjonowania określonych struktur publicznych, może wpływać na poprawę, usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego (Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 927/10, CBOSA). W toku postępowania nie wskazano na istnienie takiego nadrzędnego interesu publicznego, przemawiającego za udostępnieniem wnioskowanych materiałów. Również w skardze skarżąca nie wskazała takiego interesu. Postępowanie administracyjne o udostepnienie informacji o środowisku i jego ochronie jest odrębnym postępowaniem od postępowania o zmianę koncesji, o częściowe wygaśnięcie koncesji, czy od postępowania o wydanie decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na dane przedsięwzięcie. Jeżeli przepisy dopuszczają udział organizacji społecznych w danych postępowaniach będących w zakresie zainteresowania skarżącej, bierze ona w nich udział. Niezasadne są również zarzuty naruszenia przepisów postępowania. Postępowanie było prowadzone zgodnie z art. 7 i 77, 8 i 11 k.p.a. Organ wnikliwie rozpoznał sprawę, dokonując właściwej oceny. Decyzja została szczegółowo uzasadniona. Postępowanie było prowadzone w oparciu o zgormadzony materiał dowodowy. Organ wyjaśnił zasadność przesłanek wydanej decyzji. Mając na względzie powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.