II GZ 376/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 1524/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S.W. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 29 lipca 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1524/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S.W. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] czerwca 2018 r. w przedmiocie kary pieniężnej. Sąd I instancji wskazał, że S.W. złożył skargę na ww. decyzję wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 2 października 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1524/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw skarżącego wniesiony od postanowienia referendarza sądowego z 20 listopada 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku strony o przyznanie prawa pomocy. W wyniku rozpoznania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z 30 września 2019 r., sygn. akt VI SPP/Wa 104/19, referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Skarżący został więc wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W terminie do uiszczenia wpisu sądowego skarżący złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został pozostawiony bez rozpoznania postanowieniem referendarza sądowego z 25 lutego 2020 r., sygn. akt VI SPP/Wa 287/19. Pismem z 9 czerwca 2020 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z 18 listopada 2019 r. przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Z uwagi na to, że skarżący wpisu nie uiścił w zakreślonym terminie, Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Wniósł o to, aby Sąd dopuścił i przeprowadził dowody z wniosków dowodowych, które złożył wcześniej na potwierdzenie faktu dwóch przewlekłych chorób i problemów finansowych, a także załączniki dołączone do zażalenia i na podstawie tych dowodów zwolnił go z obowiązujących opłat od środków odwoławczych oraz o przywrócenie wszystkich niezbędnych terminów, które uchybił. Skarżący opisał swoją sytuację życiową i finansową. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przypadku niedokonania tej czynności, sąd odrzuca skargę. W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę, od której wpis nie został uiszczony. Wobec tego Przewodniczący Wydziału VI WSA w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Z uwagi na to, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w terminie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a referendarz sądowy pozostawił ten wniosek bez rozpoznania, skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. S.W. w przepisanym terminie nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Powyższe obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do odrzucenia skargi, niezależnie od trudnej sytuacji życiowej czy materialnej skarżącego. Na tym etapie postępowania okoliczności majątkowe skarżącego nie mogły być bowiem brane pod uwagę. Sąd mógł jedynie ocenić, czy skarżący wykonał wezwanie Przewodniczącego Wydziału, czyli uiścił w wyznaczonym, ustawowym terminie wpis sądowy. Sąd I instancji stwierdził, że skarżący S.W. nie uiścił wpis od skargi (okoliczność bezsporna) i prawidłowo – na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. –odrzucił skargę Zauważyć należy, że odpowiednim czasem na opisywanie trudnej sytuacji materialnej był moment składania wniosków o przyznanie prawa pomocy. Z przyczyn niezależnych od Sądu skarżący nie wykazał swojej sytuacji finansowej w sposób pozwalający na pozytywne rozpoznanie wniosków w tym przedmiocie. Nieudzielenie prawa pomocy obligowało Sąd I instancji do wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego i wyciągnięcia konsekwencji w przypadku niewykonania tego wezwania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.