VII SA/Wa 1196/08

SENTENCJA Sygnatura akt VII SA/WA 1196/08 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący – asesor WSA Jolanta Augustyniak Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy VII SA/Wa 1196/08 ze skargi Wojewody [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę postanawia: wstrzymać wykonanie postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak: [...]. UZASADNIENIE Skarżący Wojewoda [...] w skardze z dnia 5 czerwca 2008 r. wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak: [...]. Zaskarżone postanowienie utrzymywało w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] marca 2008 r. na mocy którego została nałożona na skarżącego kara pieniężna za przekroczenie terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w wysokości 12.000 zł. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeśli w wyniku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek skarżącego jest zasadny. Zdaniem Sądu należy uznać, iż charakter przedmiotowej spawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia, którego wykonanie spowoduje skutek prawno-materialny w postaci zapłaty kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł. To z kolei może doprowadzić do wywołania skutku faktycznego w postaci możliwości wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej) po stronie wnioskodawcy. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że jest zasadnym zastosowanie w niniejszej sprawie środka w postaci wstrzymania wykonania postanowienia. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 cytowanej na wstępie ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.