I SA/Gd 933/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku rolnym za 2010 r. postanawia odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE W dniu 22 września 2012 r. (data stempla pocztowego) skarżący W. K. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 sierpnia 2012 r. odmawiające mu przyznania prawa pomocy. Doręczenie przedmiotowego postanowienia z dnia 20 sierpnia 2012 r. nastąpiło w dniu 14 września 2012 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Przepis ten przewiduje, że w przypadku braku możliwości doręczenia przesyłki bezpośrednio adresatowi w miejscu zamieszkania lub miejscu pracy, a także dorosłemu domownikowi, administracji lub dozorcy domu w przypadku nieobecności adresata w domu, przechowuje się pismo przez okres 14 dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 1 p.p.s.a.). Adresata zawiadamia się o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni w placówce pocztowej albo urzędzie gminy umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres dla doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym wyżej siedmiodniowym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia opisanego wyżej 14 – dniowego terminu (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W okolicznościach niniejszej sprawy pierwszego awizowania dokonano w dniu 31 sierpnia 2012 r. i od tej daty biegł 14 – dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3 p.p.s.a., z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego (tj. 14 września 2012 r.). Nadmienić należy, że data, w której dokonano powtórnego awizowania nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 73 § 1 i 3 p.p.s.a., termin do dokonania powtórnej awizacji ma wyłącznie charakter instrukcyjny. Sąd uznał, że faktyczny odbiór przesyłki w dniu 15 września 2012 r. nie wywiera skutku prawnego doręczenia, bowiem skutek ten nastąpił z mocy prawa w dniu 14 września 2012 r. (w trybie doręczenia zastępczego). Od tej więc daty rozpoczął bieg termin do złożenia zażalenia. Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a", zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W świetle przytoczonego przepisu termin wniesienia zażalenia upływał z dniem 21 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdza, że zażalenie wniesiono w dniu 22 września 2012 r. (data stempla pocztowego), tj. jeden dzień po upływie terminu na dokonanie tej czynności. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. przepis ten stosuje się odpowiednio do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Skoro skarżący uchybił terminowi do wniesienia zażalenia, który, jak wynika z przytoczonych przepisów, jest zawitym terminem procesowym i którego uchybienie skutkuje odrzuceniem zażalenia, Sąd na mocy art. 178 w zw. z 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.