II OZ 1012/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 3 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 406/08 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi C. Ż. na postanowienie [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..], nr [..] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 61 § 3 ppsa postanowieniem z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 406/08, po rozpoznaniu wniosku C. Ż. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie z jej skargi na postanowienie [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [..] nakładające na C. Ż. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [..] zł z powodu uchylania się od wykonania obowiązku rozbiórki części obiektu budowlanego. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że wykonanie zaskarżonego postanowienia nie spowoduje znacznej szkody ani też nie wywoła trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ w razie uwzględnienia skargi przez Sąd i w konsekwencji uchylenia obowiązku zapłacenia grzywny, uiszczona kwota podlegać będzie zwrotowi. Sąd wskazał ponadto, że skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie podała okoliczności dostatecznie uzasadniających jego uwzględnienie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła C. Ż. wskazując, że nie ma odpowiedniej kwoty pieniędzy na pokrycie żądanej grzywny. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powołane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz w zażaleniu konsekwencje wydania tego postanowienia nie są wystarczające do stwierdzenia, że wypełniły się przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ppsa. Ponieważ Sąd wydając zaskarżone postanowienie opierał się na twierdzeniach strony, z których nie wynikała możliwość powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, uznać należy, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.