II SA/Wr 350/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz - Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 29 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy L. na uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały zmieniającej uchwałę w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości oraz warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Uchwałą z dnia [...] r. (Nr [...]) Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej we W. stwierdziło nieważność uchwały Rady Miejskiej L. nr [...] z dnia [...] r. zmieniającej uchwałę w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości oraz warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Uchwała ta został doręczona Przewodniczącemu Rady Miejskiej w L. w dniu 20 marca 2020 r. i w dniu 19 marca 2020 r. Prezydentowi Miasta L. W dniu 22 czerwca 2020 r. Gmina L. wniosła skargę do tut. Sądu na opisaną uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Nadto stosownie do art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2020 r., poz. 713) rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. W realiach niniejszej sprawy odpis uchwały doręczono odpowiednio w dniu 19 marca 2020 r. i 20 marca 2020 r. i przyjmując ten ostatni, względniejszy dla strony termin, uznać trzeba, że od niego zaczął biec termin do wniesienia skargi do tut. Sądu. Uległ on jednak zawieszeniu wraz z dniem 31 marca 2020 r. na podstawie art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.). Na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r. poz. 875) przepis zawieszający bieg terminów został uchylony, a zmiana ta weszła w życie z dniem 23 maja 2020 r. W rezultacie od dnia 24 maja 2020 zawieszony termin do wniesienia skargi zaczął biec. Tym samym przyjmując, że skarga została doręczona w dniu 20 marca 2020 r. uznać trzeba, że winna zostać ona wniesiona najpóźniej w dniu 12 czerwca 2020 r. W tych okolicznościach wniesiona w dniu 22 czerwca 2020 r. skarga, jako złożona z przekroczeniem terminu, podlegała odrzuceniu, co orzeczono w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.