I OZ 768/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 754/10 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku D. W. o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku dotyczącego nieprawidłowości w ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Pismem z dnia 23 maja 2011 r. D.W. wniosła o przekazanie sprawy do Sądu Administracyjnego w Warszawie. W razie nieuwzględnienia powyższego wniosku skarżąca zwróciła się o wyłączenie z urzędu od orzekania wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i przekazania sprawy do WSA w Warszawie, bowiem ma w tym interes prawny. Skarżąca podniosła, że jest dyskryminowana, poniżana i zaszczuwana w WSA we Wrocławiu, karana za wnioski dowodowe i pozbawiana prawa do obrony i zaskarżenia niesprawiedliwych wyroków Sądu. Zarządzeniem z dnia 30 maja 2011 r. wezwano skarżącą do poprawienia wniosku o wyłączenie sędziów zgodnie z art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), poprzez: podanie przyczyny wyłączenia sędziego, wskazanie z imienia i nazwiska konkretnego sędziego (sędziów), których dotyczy podana przyczyna, uprawdopodobnienie istnienia podanej przyczyny - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca pismem z dnia 24 czerwca 2011 r. zakwestionowała zarządzenie z dnia 30 maja 2011 r. w całości i wniosła o przekazanie sprawy zgodnie z właściwością do WSA w Warszawie, bowiem stroną przeciwną w niniejszej sprawie jest Prezes Rady Ministrów i Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie, a skarżąca ma w tym interes prawny. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 4 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 754/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek D.W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., wskazując, że skarżąca, mimo iż w wykonaniu zarządzenia z dnia 30 maja 2011 r. nadesłała pismo, to jednak nie poprawiła wniosku z dnia 23 maja 2011 r. w żądanym zakresie, zatem wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła D.W., domagając się jego uchylenia i zmiany oraz przekazania sprawy do sądu właściwego tj. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli natomiast strona nie uzupełni lub nie poprawi pisma w terminie, przewodniczący zarządzi pozostawienie tego pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a). W art. 18 § 1 p.p.s.a. wskazane zostały okoliczności, które powodują, że sędzia jest wyłączony w danej sprawie z mocy samej ustawy. Ponadto stosownie do treści art. 19 powołanej ustawy Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 20 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Skarżąca domagała się w swoim wniosku wyłączenia wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nie podając jednocześnie okoliczności wskazujących na przyczyny swojego żądania. Słusznie zatem zarządzeniem z dnia 30 maja 2011 r. wezwano skarżącą do poprawienia wniosku zawartego w piśmie z dnia 23 maja 2011 r., w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, poprzez podanie przyczyny wyłączenia sędziego, wskazanie z imienia i nazwiska konkretnego sędziego (sędziów), których dotyczy podana przyczyna, oraz uprawdopodobnienie istnienia podanej przyczyny. Skoro skarżąca nie poprawiła wniosku o wyłączenie sędziów w wyznaczonym terminie, to należy stwierdzić, że Sąd I instancji słusznie zarządził o pozostawieniu tego wniosku bez rozpoznania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.