VI SAB/Wa 80/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Asesor WSA Robert Żukowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 14 października 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej zmiany umowy najmu infrastruktury elektroenergetycznej 1. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej do wydania decyzji w sprawie zmiany umowy najmu infrastruktury elektroenergetycznej; 2. stwierdza, że Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dopuścił się bezczynności w prowadzeniu postępowania w sprawie zmiany umowy najmu infrastruktury elektroenergetycznej; 3. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na [...] kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE [...] (dalej: "Skarżąca", "Operator") 21 czerwca 2022 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej "Prezes UKE") w prowadzeniu postępowania w przedmiocie rozpoznania jej wniosku o wydanie decyzji co do zmiany umowy najmu infrastruktury elektroenergetycznej. Z przesłanych do Sądu akt administracyjnych sprawy wynika, że; Dnia 16 czerwca 2021 r. Skarżąca (jako przedsiębiorca telekomunikacyjny), zwróciła się do Prezesa UKE o wydanie decyzji określającej warunki dostępu do infrastruktury technicznej w zakresie słupów elektroenergetycznych [...] (jako operatora sieci zwany dalej także "Udostępniającym"). W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż Operator Sieci obowiązany jest zapewnić dostęp do infrastruktury technicznej przedsiębiorcom telekomunikacyjnym czego w przedmiotowej sprawie, mimo wydania przez Prezesa UKE [...] lutego 2021 r. decyzji regulującej warunki udostępniania infrastruktury technicznej i podjęcia negocjacji przez [...]., nie wykonano. Wnioskodawcy nie zapewniono dostępu do słupów na warunkach określonych w ww. decyzji Prezesa UKE. Odpowiadając na wezwanie Prezesa UKE do sprecyzowanie stanowiska w sprawie z 29 czerwca 2021 r. Skarżąca w piśmie z 8 lipca 2021 r. sprecyzowała, iż przedmiotem Wniosku jest zmiana dotychczasowych umów w przedmiocie dostępu do słupów łączących Operatora i Udostępniającego i określenie warunków dostępu do słupów na przyszłość. Operator przedstawił również dotychczas zawarte umowy wraz z ich zmianami tj. umowę o współkorzystaniu z infrastruktury elektroenergetycznej z dnia 27 marca 2018 r. oraz umowę najmu infrastruktury elektroenergetycznej z 6 grudnia 2019 r. Odpowiadając na kolejne wezwanie Prezesa UKE z 12 lipca 2021 r. Skarżąca w piśmie z 21 lipca 2021 r. potwierdziła, iż dostęp do słupów elektroenergetycznych jest obecnie regulowany wyłącznie przez dwie powołane wyżej umowy z 2018 i 2019 roku. Pismem z 23 lipca 2021 r. Prezes UKE zawiadomił Skarżącą oraz [...] o wszczęciu w dniu 16 czerwca 2021 r. postępowania administracyjnego w przedmiocie zmiany obu ww. umów tj. umowy o współkorzystaniu oraz umowy najmu infrastruktury elektroenergetycznej oraz wezwał udostępniającego o zajęcie stanowiska wobec wniosku i postulowanych wobec Operatora zmian tych umów. Pismem z 11 sierpnia 2021 r. Spółka [...] przedstawiła swoje stanowisko w sprawie, określiła przebieg negocjacji z Operatorem, a także określiła wysokość opłat do słupów elektroenergetycznych odwołując się do odpowiedzi udzielonych przez Udostępniającego oraz przedłożył kopię projektu umowy ramowej, która w ocenie Udostępniającego odpowiada postanowieniom decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lutego 2021 r. oraz została przesłana do Operatora w dniu 2 lipca 2021 r. Pismem z dnia 23 sierpnia 2021 r. Prezes UKE wezwał Operatora do odniesienia się do pisma Udostępniającego z dnia 11 sierpnia 2021 r. Następnie Postanowieniem z [...] sierpnia 2021 r. Prezes UKE, przywołując dotychczas podjęte w sprawie działania oraz skomplikowany charakter sprawy zawiadomił Skarżąca oraz Udostępniającego, że przedmiotowy wniosek zostanie rozpatrzony w terminie 150 dni od dnia wydania niniejszego postanowienia. Pismem z dnia 3 września 2021 r. Operator w odpowiedzi na wezwanie Prezesa UKE z dnia 23 sierpnia 2021 r., wskazując, że trwa analiza projektu umowy zaproponowanego przez Udostępniającego, a także, że Operator nie wyklucza możliwości zawarcia umowy, co spowodowałoby bezprzedmiotowość niniejszego postępowania. Odpowiadając na wezwanie Prezesa UKE z 15 września 2021 r. Skarżący Pismem z dnia 4 października 2021 r. wskazał, że nie wnosi o zawieszenie postępowania. Pismem z 12 listopada 2021 r. Prezes UKE zawiadomił strony o dołączeniu do materiału dowodowego dokumentów zastrzeżonych klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa. Pismem z dnia [...] listopada 2021 r. Prezes UKE wydał postanowienie, w którym postanowił ograniczyć Operatorowi oraz Udostępniającemu prawo wglądu do materiału dowodowego w zakresie informacji objętych klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa. Postanowieniem z [...] stycznia 2022 r. Prezes UKE, przywołując dotychczas podjęte w sprawie działania oraz skomplikowany charakter sprawy zawiadomił Skarżąca oraz Udostępniającego, że przedmiotowy wniosek zostanie rozpatrzony w terminie 90 dni od dnia wydania niniejszego postanowienia. Pismem z dnia 4 marca 2022 r. Operator na podstawie art. 37 kpa, złożył ponaglenie wskazując na przewlekłość prowadzonego postępowania. Pismem z dnia 11 marca 2022 r. Prezes UKE przesłał odpowiedź na ponaglenie wskazując, iż w jego ocenie nie ma podstaw do stwierdzenia w sprawie bezczynności organu. Odpowiadające na wezwanie organu z 9 marca 2022 r. Operator w piśmie z 15 marca 2022 r. wskazał, że podstawą ujednolicenia warunków współpracy powinny być dotychczasowe decyzje i praktyka Prezesa UKE oraz wskazał, że podtrzymuje wniosek o zmianę Umowy najmu i Umowy o współkorzystaniu, doprecyzowując, że wolą Operatora było uzyskanie decyzji określającej warunki w sposób taki jak zostało to określone np. w Decyzji z dnia [...] lutego 2021 r. Operator przekazał również wykaz słupów elektroenergetycznych będących własnością Udostępniającego. Pismem z dnia 17 marca 2022 r. oraz 24 marca 2022 r. Prezes UKE zawiadomił strony postępowania o załączeniu dokumentów do materiału dowodowego ze względu na znaczenie dla sprawy. Odpowiadając na wezwanie organu z 18 marca 2022 r. pismem z 6 kwietnia 2022 r. Udostępniający ([...]) udzielił odpowiedzi w której potwierdził wykorzystywanie przez Operatora części słupów elektroenergetycznych oraz stwierdził bezumowne wykorzystanie niektórych słupów elektroenergetycznych. Pismem z dnia 24 marca 2022 r. Prezes UKE zawiadomił o załączeniu dokumentów do materiału dowodowego ze względu na znaczenie dla sprawy oraz o ograniczeniu przedmiotu postępowania w tej sprawie do zmiany umowy najmu infrastruktury elektroenergetycznej nr [...] zawartej pomiędzy Operatorem a Udostępniającym. Pismem z dnia 26 kwietnia 2022 r. Prezes UKE wezwał Operatora do odniesienia się do stanowiska Udostępniającego z dnia 6 kwietnia 2022 r. Pismem z dnia 4 maja 2022 r. Prezes UKE przedłużył postępowanie o 90 dni m.in. z uwagi na konieczność przeprowadzenia postępowania konsultacyjnego, analizy stanowisk konsultacyjnych oraz zaopiniowania projektu decyzji przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki - dalej "Prezes URE". Pismem z dnia 5 maja 2022 r. Prezes UKE zawiadomił strony o rozpoczęciu w dniu 5 maja 2022 r. postępowania konsultacyjnego dotyczącego projektu decyzji w sprawie. Pismem z dnia 10 maja 2022 r. Operator udzielił odpowiedzi na wezwanie Prezesa UKE z dnia 26 kwietnia 2022 r. wskazując, że bezumowne wykorzystywanie słupów elektroenergetycznych wynika z niezakończenia procedury odbioru oraz brakiem porozumienia z Udostępniającym. Pismem z dnia 2 czerwca 2022 r. Udostępniający przekazał stanowisko konsultacyjne w sprawie wskazując w nim m.in., że w odpowiedzi na wniosek Operatora pismem z dnia 31 marca 2021 r. wyraził wolę zawarcia umowy o dostępie do infrastruktury. Pismem z dnia 14 czerwca 2022 r. Prezes UKE przekazał Prezesowi URE projekt decyzji zwracając się z prośbą o uzgodnienie projektu decyzji zgodnie z art. 22 ust. 6 ustawy o wspieraniu rozwoju oraz przedstawienie opinii w zakresie finansowych warunków współpracy, zgodnie z art. 22 ust. 6a ustawy o wspieraniu rozwój o czym zawiadomił strony. Pismem z 21 czerwca 2022 r. Skarżąca złożyła skargę na bezczynność, w której zarzuciła Prezesowi UKE naruszenie art. 35 § 4 k.p.a. w zw. z art. 36 § 1 k.p.a. poprzez nie wydanie decyzji w przewidzianym, ustawowym terminie 60 dni. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a. Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że Prezes UKE dopuścił się bezczynności oraz o zobowiązanie go do wydania decyzji w określonym terminie. Równocześnie Skarżąca zażądała stwierdzenia, że przedmiotowa bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.) oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że 16 czerwca 2021 r. Prezes UKE, na wniosek Skarżącej, wszczął postępowanie w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki na jakich będzie współkorzystała z infrastruktury elektroenergetycznej. Postępowanie to – mimo wyznaczenia nowych terminów, nie zostało zakończone. W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o oddalenie skargi w całości z uwagi na jej bezzasadność, bądź ewentualnie - wyłącznie z ostrożności i dla uniknięcia negatywnych skutków, o uznanie, że rzekoma bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz względnie o określenie terminu wydania rozstrzygnięcia w tej sprawie w okresie nie krótszym niż trzy miesiące. Prezes UKE w piśmie z 12 września 2022 r. oświadczył, że w dniu [...] sierpnia 2022 r. wydano żądaną przez Skarżącą decyzję w przedmiocie zmiany umowy najmu infrastruktury elektroenergetycznej. Dołączono przy tym do pisma podpisaną elektronicznie decyzję Prezesa UKE. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329), dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością organów administracji publicznej m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub/i przewlekłe prowadzenie przez te organy postępowania w przypadkach innych niż określone w pkt 1-3. Zatem zaskarżenie bezczynności lub/i przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej jest dopuszczalne nie tylko w sprawach enumeratywnie wymienionych w pkt 1-3 § 2 art. 3 p.p.s.a, ale także w innych sprawach pod warunkiem, że dotyczą one uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego. Warunkiem formalnym skuteczności/dopuszczalności złożenia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest także uprzednie skorzystanie przez stronę z prawa złożenia w toku postępowania administracyjnego, w trybie art. 37 k.p.a., ponaglenia (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Skarżąca w ostatecznie doprecyzowanym stanowisku domagała się od Prezesa UKE wydania decyzji określającej warunki w przedmiocie zmiany umowy najmu infrastruktury elektroenergetycznej zawartej pomiędzy Operatorem a [...] Postępowanie w tego typu sprawach toczy się na podstawie przepisów Kodeks postępowania administracyjnego (art. 206 ust. 1 p.t.). Mając powyższe na względnie Sąd stwierdza, że skarga jest dopuszczalna w świetle art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. w zw. z art. 206 pkt 1 p.t. Dodatkowo, jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych, Skarżąca przed jej złożeniem (pismem z 4 marca 2022 r.), wystąpiła do Prezesa UKE w trybie art. 37 k.p.a. z ponagleniem, czym zadośćuczyniła woli ustawodawcy wyrażonej w art. 53 § 2b p.p.s.a., w którym literalnie nie sprecyzowano żadnego terminu na wystąpienie ze skargą. Sąd zauważa, że przywołany w skardze jako podstawa prawna art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., w zakresie w jakim mówi o decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), dotyczy wyłącznie bezczynności/przewlekłości postępowania, w którym winna zostać wydana decyzja podlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nadto - mając na uwadze treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r. w sprawie II OPS 5/19 Sąd stwierdza, że nie ma przeszkód do merytorycznego rozpoznania sprawy, bowiem w chwili złożenia skargi – 21 czerwca 2022 r., Prezes UKE nie wydał decyzji kończącej niniejsze postępowanie. Z uwagi na przedmiot zaskarżenia - bezczynność Prezesa UKE, wyrok w tej sprawie został wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, a to w oparciu o art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Rozpoznając sprawę merytorycznie Sąd zauważa, że pojęcie bezczynności jest nieostrym, kodeksowym określeniem odnoszącym się do stanu faktycznego zaistniałego w toku prowadzonego postępowania administracyjnego. Bezczynność zdefiniowana została jako niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych, ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Z treści przywołanej definicji normatywnej należy wywieść, że organ jest bezczynny, jeśli nie zakończy postępowania w przewidziany prawem sposób w ustawowym terminie lub w terminie przez siebie zmienionym na podstawie art. 36 § 1 k.p.a., czy też w terminie określonym w przepisach prawa regulujących daną materię. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny (decyzja) nie został podjęty/wydany, a w szczególności czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną, czy też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu/wydaniu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności mają jednak znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy owa zwłoka przybrała postać rażącego naruszenia prawa, czy też nie. W orzecznictwie przyjęto, że dla stwierdzenia bezczynności wystarczy ustalenie, że organ administracji nie załatwił sprawy w terminie wynikającym z obowiązujących przepisów. Jak wynika z art. 36 § 1 k.p.a., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy, również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od siebie. Organ nie pozostaje w bezczynności, jeżeli - pomimo upływu terminu na załatwienie sprawy, podejmuje czynności procesowe niezbędne, zmierzające do zakończenia postępowania oraz informuje stronę o opóźnieniu, przyczynach tego opóźnienia i wskazuje nowy termin załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie terminem jaki obowiązywał Prezesa UKE - był termin 60 dni przewidziany w art. 22 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 777, 784 – dalej "w.r.u.s.t."). Badając przebieg postępowania w niniejszej sprawie Sąd doszedł do wniosku, że skarga na bezczynność Prezesa UKE, pomimo podejmowanych przez niego działań, jest zasadna. Postępowanie w sprawie rozpoznania wniosku o zmianę umowy najmu infrastruktury telekomunikacyjnej w celu zapewnienia telekomunikacji jest postępowaniem, w którym Prezes UKE musi ustalić wiele faktów, m.in. ustalić zakres infrastruktury technicznej udostępnionej na podstawie umowy najmu czy motywy Operatora wskazane we wniosku, których wyjaśnienie jest niezbędne do przygotowania decyzji w przedmiotowej sprawie. Postępowanie w tego typu sprawach bez wątpienia wymaga ustalenia wielu kwestii techniczno-prawnych w oparciu nie tylko o dane pochodzące od strony wnioskującej o wydanie decyzji, ale także w oparciu o stanowiska innych stron/podmiotów udostępniających instalacje telekomunikacyjną. Postępowanie wyjaśniające w ramach takiego postępowania może być zatem szczególnie skomplikowane, czyniąc niemożliwym dochowanie ustawowego terminu na załatwienie sprawy. Zasadnie organ podnosił tutaj w odpowiedzi na skargę, iż należy mieć także na uwadze okoliczności odnoszące się do faktu wpływu do organu bardzo dużej ilości wniosków w podobnych sprawach (vide: wyrok WSA w Warszawie z 20 czerwca 2017 r. Sygn. akt VI SAB/Wa 1/17). Z tego też względu już sam ustawodawca przewidział, że takie sprawy będą podlegać odrębnemu reżimowi czasowemu niż przewidziany w Kodeksie postępowania administracyjnego. Prezes UKE na wydanie decyzji ma 60 dni od dnia złożenia wniosku jednakże w sprawach skomplikowanych ma możliwość w stosownym czasie wydłużenia tego terminu. Z przedstawionych akt wynika, że Prezes UKE bezspornie wskazanego terminu 60 dni nie dotrzymał, jak również nie dotrzymał nowych kolejnych "wydłużanych" przez siebie terminów załatwienia sprawy. Tym samym organ dopuścił się w sprawie zarzucanej bezczynności. Stosownie do akt sprawy Skarżąca wniosek złożyła 16 czerwca 2021 r. Prezes UKE 23 lipca 2021 r. zawiadomił o wszczęciu niniejszego postępowania, wzywając jednocześnie udostępniającego do podania w terminie 14 dni wyszczególnionych informacji. Udostępniający udzielił odpowiedzi pismem z 11 sierpnia 2021 r. Kolejne czynności Prezes UKE podjął 23 sierpnia 2021 r., wzywając Skarżącą do zajęcia stanowiska w sprawie, co ta uczyniła pismem z 3 września 2021 r. Prezes UKE w toku postępowania, w trybie art. 36 k.p.a., trzykrotnie (27 sierpnia 2021, 28 stycznia 2022 i 4 maja 2022 r.) wyznaczał nowe terminy załatwienia sprawy, oznaczając je odpowiednio na 150 dni od wydania pierwszego postanowienia o przedłużeniu postępowania, 90 dni od dnia wydania drugiego postanowienia o przedłużeniu postępowania oraz 90 dni od dnia trzeciego postanowienia o przedłużeniu postępowania. Wskazywał jednocześnie, że wyznaczenie nowych terminów było niezbędne z uwagi na szczególnie skomplikowany charakter sprawy i konieczność dochowania przewidzianych prawem procedur. Trzydziestodniowe postępowanie konsultacyjne zostało rozpoczęte zawiadomieniem Prezesa UKE z dnia 5 maja 2022 r. Zatem - jak wynika z akt sprawy, od 11 sierpnia 2021 r. (data stanowiska Udostępniającego, do 10 czerwca 2022 r. (data zakończenia postępowania konsultacyjnego) Prezes UKE nie zakończył wszczętego postępowania wydaniem wnioskowanej decyzji. Jednocześnie w trakcie postępowania trzykrotnie wyznaczał nowe terminu załatwienia sprawy. Zgodnie z przywołanym powyżej art. 22 w.r.u.s.t., skoro wniosek Skarżącej pochodził z 16 czerwca 2021 r., to Prezes UKE winien był sprawę rozpoznać do 16 sierpnia 2021 r. Jeżeli jednak w owym terminie sprawa nie mogła zostać zakończona wydaniem decyzji organ obowiązany był, w oparciu o art. 36 k.p.a., wydać stosowne postanowienie, poinformować strony o powodach i przyczynach opóźnienia, wyznaczając przy tym nowy termin. Postanowienia takie wprawdzie organ wydał - odpowiednio [...] sierpnia 2021 r., [...] stycznia 2022 r. i [...] maja 2022 r., jednakże uczynił to za każdym razem już po upływie terminów, w których sprawa winna była zostać zakończona. Pierwszym terminem był termin 60 dni wynikający z ustawy (tj. 16.08.2021 r.), kolejnym terminem był zaś okres wskazany w postanowieniu z [...] sierpnia 2021 r. tj. termin 150 dni liczony od dnia wydania postanowienia (tj. 24.01.2022 r.), kolejnym terminem była okres wskazany w postanowieniu z [...] stycznia 2022 r. tj. termin 90 dni liczony od dnia wydania postanowienia (tj. 28.04.2022 r.), kolejnym terminem była okres wskazany w postanowieniu z [...] maja 2022 r. tj. termin 90 dni liczony od dnia wydania postanowienia (tj. 02.08.2022 r.). Analiza akt dowodzi, na co wskazał sam Prezes UKE w odpowiedzi na skargę, że istotnie w toku postępowania pozyskiwane dane były niepełne zarówno w odniesieniu do zakresu samego wniosku skarżącej, jak i potrzeby wymiany stanowisk stron. Podejmowane przez Prezesa UKE działania były zasadne i bez wątpienia zmierzały do podjęcie żądanej przez Skarżącą decyzji. Brak wiedzy co do zakresu żądania skarżącej i wynikająca stąd potrzeba sprecyzowania stanowiska skarżącej uniemożliwiały szybkie wydanie decyzji w sprawie. Jednakże kwestia nie dotrzymania wyznaczonego przepisami prawa terminu i przede wszystkim niedopilnowanie terminów wyznaczanych przez sam organ wskazuje na zasadność skargi co stwierdzenia bezczynności w prowadzeniu postępowania. Z przebiegu postępowania wynika bowiem, że złożony 16 czerwca 2021 r. wniosek został rozpoznany finalnie 19 sierpnia 2022 r. Postępowanie w niniejszej sprawie trwało zatem ponad 12 miesięcy, przy założeniu ustawodawcy, że winno być zakończone w terminie 60 dni liczonym od dnia 16 czerwca 2021 r. Jakkolwiek Sąd podziela stanowisko Prezesa UKE, że postępowania w tego typu sprawach są skomplikowane, gdyż wymagają ustalenia wielu stanowisk i danych. Utrudnione mogą być/są tym bardziej, jeżeli informacje są niepełne, bądź udzielane opieszale. Nie mniej nie można pominąć, że w czasie tego postępowania organ wydał tylko trzy postanowienia w trybie art. 36 k.p.a. i terminy te nie zostały dotrzymane. Nadto, co wymaga podkreślenia z uwagi na wyjaśnienia zawarte w odpowiedzi na skargę - odnoszące się do zwiększonej ilości spraw oraz liczebności departamentu rozpoznającego niniejszą sprawę, - obowiązek z art. 36 k.p.a. ciąży na organie niezależnie od tego czy zwłoka nastąpiła z przyczyn od niego zależnych, czy też niezależnych (zob. art. 36 § 1 i 2 k.p.a.; por. J. Borkowski, B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2019, str. 321). W świetle wskazanych wyżej terminów nie ulega wątpliwości, iż organ nie dotrzymał określonych przez siebie nowych terminów załatwienia sprawy czy też nie dopilnował, ich terminowego (w świetle obiektywnych trudności w zakończeniu sprawy) przedłużenia w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Tymczasem z dokumentów zgromadzonych w niniejszej sprawie wynika, że organ tej zasady nie zrealizował w praktyce. Reasumując Sąd doszedł do przekonania, że Prezes UKE prowadząc niniejsze postępowanie dopuścił się bezczynności, bowiem nie wydał decyzji w ustawowym terminie 60 dni, a także w dodatkowych terminach zakreślonych przez siebie w postanowieniach przedłużających postępowanie administracyjne. W rozpoznawanej sprawie, jak już wskazano, postępowanie zostało wszczęte na wniosek Skarżącej z 16 czerwca 2021 r. Zatem, biorąc pod uwagę ustawowy termin 60 dni, powinno być zakończone co najwyżej do 16 sierpnia 2021 r. Przyjmując zaś kolejne terminy wyznaczone przez samego Prezesa UKE w postanowieniach o przedłużeniu postępowania, decyzja lub w miarę potrzeby kolejne postanowienie o przedłużeniu postępowania powinny być wydane odpowiednio: [...] sierpnia 2021 r. (postanowienie wydano 27.08.2021 r. – 11 dni bezczynności), [...] stycznia 2022 r. (postanowienie wydano 28.01.2022 r. – 4 dni bezczynności), [...] kwietnia 2022 r. (postanowienie wydano 04.05.2022 r. – 6 dni bezczynności), [...] sierpnia 2022 r. (decyzję wydano [...].08.2022 r. – 17 dni bezczynności). Przechodząc natomiast do oceny, czy stwierdzona bezczynność miała charakter rażący, czy też nie (art. 149 § 1a p.p.s. a.) należy wyjaśnić, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym wyraźnie, ewidentnie, rażąco, uporczywe naruszono treść obowiązku wynikającego z przepisu prawa, w tym zakresie przepisów określających terminy załatwienia sprawy. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie oraz zostać odniesiona/powiązana z okolicznościami konkretnej sprawy. Do uznania jako rażące nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie, dla uznania za rażące musi być znaczne i niezaprzeczalne, a także cechować się brakiem racjonalnego uzasadnienia dla opóźnienia (por. m.in. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12; postanowienie NSA z 27 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 468/13 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W ocenie Sądu w badanym przypadku bezczynność Prezesa UKE nie nosi znamion kwalifikowanej - mającej cechy rażącego naruszenia prawa. Jakkolwiek organ nie załatwił sprawy w ustawowym, 60-dniowym terminie, to podejmowane przez niego czynności były racjonalne i zmierzały do wyjaśnienia konkretnych, związanych ze sprawą kwestii, wątpliwości. Z akt sprawy wynika, że Prezes UKE podejmował realne i zasadne działania, co prawda z naruszeniem obowiązku wynikającego z art. 36 k.p.a., jednakże zmierzały one do merytorycznego zakończenia sprawy. W tego rodzaju sprawach, przy ocenie tempa działań organu, nie można tracić z pola widzenia tego, że postępowanie w sprawie niniejszej co do zasady jest skomplikowane. Zgodnie z wolą ustawodawcy tego rodzaju sprawy, w pierwszym rzędzie, są rozstrzygane bez udziału Prezesa UKE, tj. w drodze umowy (art. 17 i art. 18 w.r.u.s.t.). Dopiero brak zawarcia takiej umowy/podjęcia negocjacji daje możliwość wystąpienia z wnioskiem do Prezesa UKE (art. 21 w.r.u.s.t.). To może rodzić przypuszczenie, że jeżeli sprawa trafiła do organu, to w istocie nie było woli stron do rozwiązania kwestii dostępu w sposób "polubowny". Tym samym postępowanie w przedmiotowej sprawie jest postępowaniem wymagającym od Prezesa UKE ustalenia stanowisk stron niekoniecznie widzących możliwości jednoznacznego załatwienia sprawy, co przełożyć się z kolei może na długość jego trwania. Dodatkowo, co należy podkreślić przy ocenie stopnia zawinienia bezczynności Prezesa UKE, to fakt, że okolicznością obiektywną, stojącą na przeszkodzie zakończenia postępowania w terminie podstawowym, tj. 60 dni, była trudność w ustaleniu ostatecznego stanowiska skarżącej co do zakresu wniosku. Wobec tego, że w toku postępowania sądowego, a przed wydaniem wyroku przez Sąd, Prezes UKE wydał akt administracyjny w postaci decyzji o zmianie umowy najmu infrastruktury telekomunikacyjnej co nastąpiło 19 sierpnia 2022 r., postępowanie sądowe zmierzające do zobowiązania organu do wydania aktu/decyzji stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd - na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a., stwierdził, że Prezes UKE dopuścił się bezczynności, która nie nosiła znamion rażącego naruszenia prawa (pkt 2 i 3 sentencji). Wobec wydania przez Prezes UKE dnia 19 sierpnia 2022 r. decyzji kończonej postępowanie w sprawie, w której zarzucono mu bezczynność, Sąd - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji, jako bezprzedmiotowe (pkt 1 sentencji). O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800), na które złożyły się wpis od skargi w wysokości 100 złotych oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem - w wysokości 480 złotych, a także kwota 17 złotych wniesiona tytułem opłaty skarbowej za udzielone pełnomocnictwo.