II SA/Wa 740/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. K. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 15 września 2015 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia - odrzucić sprzeciw - UZASADNIENIE Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 15 września 2015 r. odmówił J. K. przyznania prawa pomocy, w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 16 października 2015 r. skarżący złożył sprzeciw od powyższego postanowienia. Pismem z dnia 4 listopada 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez jego własnoręczne podpisanie. Pomimo prawidło doręczonego odpisu powyższego wezwania, w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), w dniu 23 listopada 2015 r. i upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 cytowanej ustawy, od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy strona może wnieść do właściwego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (§ 2). W niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu, pomimo doręczenia mu wezwania Sądu z dnia 4 listopada 2015 r. Zatem sprzeciw, podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 259 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.