II OSK 1187/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 11 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Po 343/08 odrzucające skargę B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Po 343/08 odrzucił skargę B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] , w przedmiocie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W uzasadnieniu wskazano, iż wniesiona w dniu 23 marca 2008 r. przez pełnomocnika będącego radcą prawnym skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. nie była opłacona. Termin do uiszczenia wpisu wynoszącego 500 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zakreślony terminem do wniesienia skargi, upływał 24 marca 2008 r. Ze względu na brak uiszczonego w tym terminie wpisu, skarga podlegała – w ocenie Sądu I instancji – odrzuceniu w oparciu o art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). B. K. złożyła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia zarzucając naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 106 § 3, art. 141 § 4, art. 221 w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz pominięcie art. 54 § 1 i 2 w związku z art. 219 § 2 P.p.s.a. Powyższe uchybienia – w ocenie skarżącej – miał istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ pozbawiły ją prawa do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy, bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, co gwarantuje Konstytucja RP. Skarżąc ponadto, przyznała, że wprawdzie "wpis od skargi w ostatecznym terminie, który upływał w czasie Świąt Wielkanocnych, na koncie Sądu nie figurowała wpłata 500 zł tytułem wpisu sądowego", ale było to spowodowane trudnościami w kontaktowaniu się pełnomocnika ze stroną. Po usunięciu tych przeszkód wpis został uiszczony 25 kwietnia 2008 r., jak podaje pełnomocnik, po uzyskaniu informacji, że oczekiwane pełnomocnictwo jest w drodze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 221 P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Nie ulega zaś wątpliwości – na co wskazał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu i co przyznano w skardze kasacyjnej – że podlegająca opłacie stałej, wniesiona przez pełnomocnika skarga, nie została należycie opłacona w terminie. Stąd należało ją odrzucić w świetle art. 221 powoływanej ustawy, zwłaszcza że zgodnie z art. 219 § 1 P.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Wprawdzie do dnia 17 marca 2006 r. wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczało się na wezwanie Sądu, po przekazaniu skargi sądowi - § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże we wskazanej dacie powołany przepis rozporządzenia utracił swoją moc na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05, (publ. Dz.U. Nr 45, poz., 332), jako niezgodny z art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 2 Konstytucji RP. Stąd wniesiona w dniu 23 marca 2008 r. skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego podlegała wpisowi stałemu, który winien być wniesiony do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego w gotówce lub wpłacony na jego rachunek bez stosownego wezwania Sądu. Tym samym zarzut naruszenia przez Sąd przepisu art. 221 P.p.s.a. jest nieuzasadniony. Pełnomocnik skarżącego będący radcą prawnym miał więc w nowej sytuacji prawnej zaistniałej po w/w wyroku Trybunału Konstytucyjnego obowiązek uiszczenia wpisu stałego już przy wniesieniu skargi do organu administracji, zatem w terminie przewidzianym do jej złożenia. Stąd, za niezasadny należy również uznać zarzut naruszenia art. 220 § 1 P.p.s.a przewidujący możliwość wezwania strony do uiszczenia wpisu, który nie dotyczy pism wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników. Podnoszone zaś przez pełnomocnika argumenty dotyczące trudności w kontaktowaniu się z mocodawcę nie mogą być uwzględniane na tym etapie postępowania, gdyż jak wynika z treści art. 221 P.p.s.a. Sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi wniesionej przez radcę prawnego w przypadku jej nieopłacenia. Taka zaś sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. W związku z powyższym, zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów postępowania, skutkujących zdaniem strony, pozbawieniem jej prawa do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy, bez nieuzasadnionej zwłoki, należy uznać za nieuzasadnione. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.