II SA/Gd 549/09

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009r.na posiedzeniu niejawnym wniosku T. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia 14 lipca 2009r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: przyznać T. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 25 września 2009r. T. S. zwróciła się o zwolnienie z kosztów sądowych. Wskazała, iż utrzymuje się jedynie ze świadczenia rentowego w wysokości 890 zł. Jest wdową, ponosi koszty utrzymania domu, którego w 2/3 jest właścicielką. Obecnie jest po operacji, a oczekuje na chemioterapię. Koszty leczenia są wysokie, a ich ostateczna kwota nie jest znana. Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy). Stosownie zaś do treści art. 246 § 3 ustawy – ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga nadto złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww. Mając na względzie fakt, że wniosek dotyczy jedynie zwolnienia z kosztów sądowych, Sąd rozważał tylko, czy spełnione zostały wyżej wymienione przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku PPF, a przede wszystkim uwzględniając wysokość dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawczynię oraz jej chorobę, Sąd uznał, iż nie ma ona realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Wobec powyższego, Sąd podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.