II GSK 1413/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. Sp. z o.o. we W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 457/19 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. we W. na decyzję Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] grudnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 457/19, A. Sp. z o.o. we W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Komisji Nadzoru Audytowego z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji w drodze egzekucji może spowodować brak płynności finansowej spółki oraz utratę zaufania u kontrahentów, co w konsekwencji może prowadzić do ustania bytu prawnego spółki i zwolnienia zatrudnionych pracowników. Do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżąca nie załączyła żadnej dokumentacji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. postanowienia NSA: z dnia 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z dnia 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z dnia 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z dnia 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15). Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a Na skarżącym ciąży zatem obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to jest przedstawienia okoliczności uprawdopodobniających, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje u niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Tymczasem w tej sprawie uzasadnienie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji nie spełnia powyższych wymogów. Skarżący bowiem nie uzasadnił sformułowanego w skardze kasacyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, twierdząc jedynie, że egzekucja nałożonej przez organ kary pieniężnej może spowodować brak płynności finansowej spółki, utratę zaufania kontrahentów, a w konsekwencji może doprowadzić do ustania bytu prawnego spółki zwolnienia pracowników. Wydanie orzeczenia w przedmiocie ochrony tymczasowej musi zatem zostać poprzedzone porównaniem sytuacji majątkowej i finansowej skarżącej z wielkością obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, do kompleksowej analizy wniosku zabrakło informacji odnoszących się do stanu majątkowego strony, bowiem spółka nie przedłożyła dokumentów pozwalających na precyzyjne i pełne ustalenie jej zdolności płatniczych. Zaskarżona decyzja dotyczy nałożenia na skarżącą kary pieniężnej w wysokości 12.300 zł. Aby zbadać, czy rzeczywiście egzekucja tej kwoty może wyrządzić stronie znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, konieczne jest odniesienie tej należności do sytuacji materialnej spółki. Bez porównania tych dwóch wartości (wysokości nałożonego obowiązku i majątku, jakim dysponuje skarżąca) nie jest możliwe zweryfikowanie twierdzenia, że w jej przypadku ściągnięcie należności spowoduje brak płynności finansowej podmiotu. W świetle powyższej argumentacji należy uznać, że skoro skarżąca spółka we wniosku kierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w żaden sposób nie wykazała, że spełniona została choć jedna z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to brak jest podstaw do zastosowania wobec niej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Z powyżej przedstawionych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.