III OSK 317/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1986/21 w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów ustawy postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 16 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1986/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na skutek skargi J.K. (skarżący) uchylił decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 15 marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia stosowania przepisów ustawy. Skargę kasacyjną na powyższe rozstrzygnięcie złożył Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Pismem z 14 września 2022 r. skarżący kasacyjnie organ cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a." - skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 193 p.p.s.a. przepis ten stosuje się odpowiednio do spraw dotyczących skarg kasacyjnych. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a zatem skarżący kasacyjnie skutecznie cofnął skargę kasacyjną. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.