IV SA/Wa 1459/14
Sądy administracyjne2014-12-05
Sygnatura
IV SA/Wa 1459/14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
2014-12-05
Rodzaj
Postanowienie WSA w Warszawie
Sędziowie
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu w dniu grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. A., S. A., R. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. A., S. A., R. A. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
UZASADNIENIE
W piśmie z dnia 24 czerwca 2014 r. Z. A., S. A., R. A. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2014 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] października 1979 r., nr [...] zatwierdzającej projekt scalenia gruntów obszaru B., gm. N., w części dotyczącej działki nr [...].
W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 2 października 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowił dla skarżących adwokata.
W piśmie z dnia 26 listopada 2014 r. wyznaczony adwokat podtrzymał wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Na wnioskodawcy zatem spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, ze zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189).
W celu stwierdzenia przez Sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi wskazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne (por. postanowienie z dnia 25 września 2009 r. sygn. I OZ 892/09, z dnia 6 października 2009 r., sygn. II OZ 833/09, z dnia 21 października 2013 r., sygn. II OZ 862/13).
Z akt sprawy wynika, że skarżący w żaden sposób nie uzasadnili wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Takiego uzasadnienia nie ma w skardze ani w innych pismach procesowych. Zaznaczyć należy, że w aktach sprawy znajdują się pisma procesowe skarżących z dnia 17 czerwca 2014 r. oraz 16 lipca 2014 r., w których skarżący jako podstawę wniosku o wstrzymanie podają okoliczność, że nie zgadzają się z zaskarżoną decyzją i w związku z tym składają skargę do Sądu Administracyjnego. Również pismo profesjonalnego pełnomocnika skarżących nie zawiera żadnego uzasadnienia żądania wstrzymania zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazali w jaki sposób wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a tylko takie przesłanki mogą stanowić podstawę do uwzględnienia wniosku.
Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.