IV SA/Po 979/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Kombinatu [...] w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Kombinatu [...] w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zadań z zakresu gospodarki leśnej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE [...] Kombinat [...] w [...], zastępowany przez pełnomocnika adw. S. C., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, opisaną w rubrum nin. postanowienia. Zaskarżoną decyzją została utrzymana w mocy decyzja Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] dotycząca określenia zadań z zakresu gospodarki leśnej do wykonania na powierzchni leśnej, znajdującej się na działce [...], stanowiącej własność strony skarżącej. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji oraz decyzji organu II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; w skrócie: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji przywołanej normy prawnej wynika, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego postanowienia faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno się zatem odnosić do konkretnych okoliczności świadczących, że w odniesieniu do Wnioskodawczyni wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. W związku z powyższym osoba wnioskująca musi dokładanie określić okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków, zależy orzeczenie sądu (zob. postanowienie NSA z 07.04.2005 r., II OZ 201/05, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie: "CBOSA"). Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli strona nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności (por. postanowienie NSA z 08.08.2008 r., II OSK 1041/08, CBOSA). Należy również zgodzić się z poglądem doktryny, iż: "Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy" (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 218). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera w istocie uzasadnienia. Nie można bowiem za nie uznać ogólnikowego powołania się przez pełnomocnika strony skarżącej na "charakter decyzji organu I instancji" oraz "wskazane przez skarżącą się zarzuty". Tym bardziej, że owe frazy w żaden sposób nie nawiązują do przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., przez co merytoryczne odniesienie się do wniosku, jest niemożliwe. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że strona skarżąca nie wykazała, aby zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego powodu, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.