III SA/Kr 439/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 listopada 2022 r. sprawy ze skargi S. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą S. G. Firma Usługowo-Handlowa S. w P. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 5 stycznia 2022 r. nr BP.503.1.2021.0154.ML6 w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych postanawia stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako miejscowo właściwemu. UZASADNIENIE Skarżący wniósł do WSA w Krakowie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych. Podstawę wydania ww. aktu stanowił m.in. art. 59 ust. 1 oraz 59 ust. 9 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo Przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – dalej p.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Odstępstwo od tej zasady dopuszcza art. 13 § 3 p.p.s.a., który przewiduje, że Prezydent RP może w drodze rozporządzenia przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm.), gdzie w § 1 rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874 ze zm.), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Z powyższego wynika zatem, że tylko sprawy w przedmiocie nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym należą do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, na obszarze których strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Skoro przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych, to właściwym miejscowo do jej rozpoznania jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a nie w Krakowie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 13 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.