V SA/Wa 771/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... marca 2009 r. Nr ... w przedmiocie retrospektywnego zarejestrowania kwoty długu celnego oraz określenia kwoty zobowiązania podatkowego postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 17 czerwca 2009 r. pismem z 18 czerwca 2009 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca w wyznaczonym przez Sąd terminie złożyła pismo obarczone brakiem formalnym, polegającym na braku własnoręcznego podpisu pod pismem. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 lipca 2009 r. pismem z tego dnia strona została wezwana do uzupełnienia braku formalnego pisma poprzez jego własnoręczne podpisanie i odesłanie z powrotem do Sądu w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Zakreślony zarządzeniem termin upłynął bezskutecznie, wobec czego zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 771/09 pozostawiono pismo bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie strona złożyła zażalenie, które postanowieniem z dnia 13 października 2009 r. zostało odrzucone. Postanowienie to stało się prawomocne w dniu 31 października 2009 r. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Brak formalny skargi nie został usunięty, wobec czego na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.