II SA/Gl 511/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr.),, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant specjalista Anna Koenigshaus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2022 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 stycznia 2022 r. nr SKO.K/41.3/1061/2021/17938/MM w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach na rzecz strony skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 27 stycznia 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach, w wyniku rozpoznania odwołania wniesionego przez skarżącego M. S., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia 3 listopada 2021 r. orzekającą o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B prawa jazdy, na okres 1 roku od dnia 4 września 2021 r. do dnia 4 września 2022 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że dnia 1 października 2021 r. do organu I instancji wpłynął wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] sygn. akt [...] (prawomocny z dniem 4 września 2021 r.), w którym orzeczono wobec skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, że opisana wyżej sytuacja wypełnia wynikającą z art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 z późn. zm.), przesłankę cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami, nakładając na organ obowiązek wydania decyzji o tej treści. Organ podkreślił, że ze względu na formułę przepisu "starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia", rozstrzygnięcie w tej materii ma charakter aktu związanego, tzn. w określonym stanie faktycznym organ musi wydać decyzję o określonej treści. Podniósł, że wobec tego, w rozpoznawanej sprawie nie mógł odstąpić od wydania decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami na ściśle wyznaczony przez Sąd okres, bez względu na pozostałe, podnoszone przez stronę, okoliczności sprawy. Ponadto dodał, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, iż nałożony przepisem art. 182 § 2 k.k.w., na organ administracji publicznej właściwy w sprawie cofnięcia uprawnienia, obowiązek cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie orzeczonym w wyroku sądu karnego, należy rozumieć nie tylko jako powinność cofnięcia uprawnień zgodnie z zakresem przedmiotowym, w jakim sąd karny orzekł zakaz prowadzenia pojazdów, lecz także na ściśle wyznaczony okres, wynikający z orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2010 r., I OSK 698/09; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 listopada 2009 r., III SA/Gd 348/09,), a rozstrzygnięcie o tym, na jaki okres orzeczono zakaz prowadzenia pojazdu powinno zostać zamieszczone w osnowie decyzji, ze wskazaniem daty początkowej i końcowej okresu, na który cofnięte zostały uprawnienia ( m.in. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 grudnia 2019r., II SA/Gl 1165/19, II SA/Gl 1439/19, CBOSA). Organ podniósł, że zgodnie z przywołanym orzecznictwem, orzeczenie organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami, bez powiązania decyzji z zakresem, na jaki orzeczono zakaz prowadzenia pojazdu, jest czynnością wadliwą. Organy administracji wykonujące wyrok sądu karnego są bowiem związane jego treścią, co oznacza, że mogą cofnąć uprawnienie do kierowania pojazdami tylko na ściśle wskazany w wyroku okres. W skardze wniesionej od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący podniósł, że ponad 25 lat temu utracił polskie prawo jazdy na półtora roku. W 1998 r. wyjechał na dłuższy czas za granicę i nie ubiegał się o przywrócenie prawa jazdy. Podniósł, że podczas zatrzymania przez Policję, przedstawił międzynarodowe prawo jazdy i paszport. Dodał, że jest obywatelem [...] i na podstawie wymienionych wyżej dokumentów może poruszać się po sieci dróg w Polsce. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Na rozprawie skarżący podtrzymał skargę i podkreślił, że nie ma polskich uprawnień do kierowania pojazdami, ale posiada uprawnienia [...] i międzynarodowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga niniejsza zasługiwała na uwzględnienie, bowiem w przeprowadzonym w sprawie postępowaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Przedmiotową decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję orzekającą o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B prawa jazdy, na okres 1 roku od dnia 4 września 2021 r. do dnia 4 września 2022 r. Materialnoprawną podstawę decyzji orzekającej o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w rozpoznawanej sprawie stanowił art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o kierujących pojazdami (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 1212 z późn. zm.), zgodnie z którym, starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów. Ponadto podkreślenia wymagało, że na podstawie art. 182 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 53), zwanej dalej k.k.w., w razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnego właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego. Według zaś art. 182 § 2 k.k.w. organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu. W rozpoznawanej sprawie organ stwierdził, że na mocy wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] sygn. akt [...] (prawomocnego z dniem 4 września 2021 r.), orzeczono wobec skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. Z zawartego w aktach administracyjnych materiału dokumentacyjnego wynika, że wyrokiem tym skarżący został skazany za to, iż prowadził pojazd mechaniczny w postaci samochodu osobowego, nie stosując się do decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta S. z dnia 25 stycznia 2013 r. o nr [...] o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B prawa jazdy. W oparciu o powyższe ustalenia, Prezydent Miasta S. – jak już była o tym mowa – w niniejszej sprawie orzekł o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B prawa jazdy, na okres 1 roku od dnia 4 września 2021 r. do dnia 4 września 2022 r. Podkreślenia wymagało, że akta administracyjne zawierają wcześniejszą decyzję tego organu, z dnia 25 stycznia 2013 r., a zatem decyzję, która została wymieniona w cytowanym wyżej wyroku Sądu Rejonowego w S. – wydaną w tym samym przedmiocie co decyzja w niniejszej sprawie, tj. o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B, z tym, że wydaną bezterminowo. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ pominął ustalenia w zakresie tego, czy ta poprzednia decyzja o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B prawa jazdy, została w jakikolwiek sposób usunięta z obrotu prawnego. Akta administracyjne również nie zawierają żadnych materiałów dokumentacyjnych co do tej kwestii. Ustalenia w tym zakresie mają szczególnie istotne znaczenie z uwagi na to, że bezprzedmiotowe jest orzekanie o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, jeżeli te uprawnienia zostały już wcześniej cofnięte na mocy decyzji, która pozostaje nadal w obrocie. Nie sposób bowiem cofnąć uprawnień, które już zostały cofnięte. Określony w art. 182 § 2 k.k.w. obowiązek organu, do którego przesłano wyrok orzekający zakaz prowadzenia pojazdów, jest już zatem wykonany - w sytuacji, gdy istnieje ostateczna decyzja orzekająca o cofnięciu uprawnień w tym samym zakresie, co orzeczony wymienionym wyrokiem. Mając na uwadze konieczność uzupełnienia przez organ ustaleń co do wskazanej wyżej kwestii Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7 K.p.a., art. 8 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. i wymienione naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec tego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. należało uchylić zaskarżoną decyzję. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględni wskazania dotyczące uzupełnienia ustaleń co do wymienionej kwestii oraz przeprowadzi analizę okoliczności we wskazanym wyżej zakresie. Przepis art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. stanowił podstawę rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu stronie skarżącej kosztów postępowania, na które składał się uiszczony wpis w kwocie 200 zł.