IV SA/Wa 1375/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) marca 2006 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – UZASADNIENIE Pismem datowanym na 11 maja 2006 r. (data wpływu do organu 12 maja 2006 r.) B. W., zwany dalej "skarżącym", wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) marca 2006 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Pismem datowanym na 15 maja 2006 r. (data wpływu do organu 15 maja 2006 r.) skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie podnosi się, iż wykonanie decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. W oparciu o tę decyzję jej adresat mógłby bowiem uzyskać pozwolenie na budowę i rozpocząć jej realizację. Realizacja ta następowałaby zatem w oparciu o warunki zabudowy ustalone z rażącym naruszeniem przepisów prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Kwestię wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu reguluje art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej "p.p.s.a". Zgodnie z zasadą jaką ustanawia ten przepis, wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przepis ten dopuszcza jednak wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd, na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3 omawianego przepisu). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo oparty jest na zasadzie skargowości. Sąd ma zatem obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do Sądu (postanowienie NSA W-wa z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 OwSS 2005/3/72). Mając powyższe na uwadze Sąd nie dostrzegł przesłanek pozwalających na przyjęcie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzyskanie przez inwestora decyzji ustalającej na jego rzecz warunki zabudowy stanowi bowiem dopiero początkowy etap procesu inwestycyjnego, w którym dokonuje się wstępnej akceptacji inwestycji z punktu widzenia ładu przestrzennego. Decyzja pozytywna nie upoważnia jednakże inwestora do podejmowania jakichkolwiek prac budowlanych. Możliwość taka pojawia się dopiero o uzyskaniu stosownego pozwolenia na budowę. To w odniesieniu do tego rodzaju decyzji uzasadnionym byłoby wywodzenie, iż jej wykonanie może pociągać za sobą daleko idące niekorzystne skutki faktyczne. Okoliczność, iż uzyskanie przez inwestora decyzji ustalającej warunki zabudowy umożliwia inwestorowi wystąpienie o pozwolenie na budowę, nie daje podstaw do konkluzji, iż bezpośrednim następstwem wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy jest spowodowanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.61§3 p.p.s.a.