II SA/Gl 848/12

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B.– F., S. B., H.B, A. B., W. W., Z. W., W. W., A. P., A.P., M. F. na uchwałę Rady Gminy P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w kwestii wniosku skarżących Z. W. i W.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 300 zł, Z. i W. W., na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z treści formularza wynika, że wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe zamieszkując w budynku mieszkalnym o pow. 88 m2. W skład ich majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 0,92 ha. Skarżący zaznaczyli również, że nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro, natomiast ich dochód to kwota 3579 zł brutto miesięcznie z tytułu świadczeń emerytalnych. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że strony udzielają wsparcia swoim pełnoletnim dzieciom. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Oceniając sytuację majątkową nie znaleziono podstaw do uwzględnienia wniosku. Przede wszystkim, porównując wysokość dochodu skarżących oraz wysokość wpisu od skargi nie można stwierdzić, aby wydatek 300 zł, przy dochodzie ponad 3500 zł brutto mógł mieć istotny, negatywny wpływ na sytuację materialną stron. W treści formularza nie wskazano jakiejkolwiek okoliczności, która pozwoliłaby stwierdzić, że bieżące wydatki skarżących pochłaniają znaczącą część ich dochodów. Uzasadnieniem dla przyznania prawa pomocy nie może być natomiast fakt, że wnioskodawcy udzielają wsparcia swojemu pełnoletniemu potomstwu. Koszty sądowe stanowią bowiem daninę publiczną, a wobec tego przysługuje im bezwzględne pierwszeństwo przed zobowiązaniami o charakterze prywatnym. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.