I SA/Rz 667/10
Sądy administracyjne2010-11-24
Sygnatura
I SA/Rz 667/10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2010-11-24
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie
Sędziowie
Jacek Surmacz
Rozstrzygnięcie
Sprostowano omyłkę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r., w Wydziale I Finansowym, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) lipca 2010 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 667/10, w ten sposób, że w miejsce błędnie wpisanego przedmiotu postępowania: "w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od towarów i usług z tytułu importu towarów" wpisuje poprawnie: "w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów", 2. sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Rz 667/10, w wersie pierwszym tego uzasadnienia, w ten sposób, że w miejsce błędnie wpisanego numeru decyzji organu odwoławczego : "(...)" wpisuje poprawnie "(....)".
UZASADNIENIE
W sentencji postanowienia z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. I SA/Rz 667/10, którym Sąd odrzucił skargę, błędnie wpisano przedmiot sprawy, natomiast w uzasadnieniu postanowienia błędnie wpisano numer decyzji organu odwoławczego. Przedmiotowa wadliwość nosi znamiona oczywistej omyłki.
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a./ Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak stanowi § 2 powołanego wyżej art. 156 P.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.