II SA/Sz 1011/12

SENTENCJA Dnia 10 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. C. o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 listopada 2012 r. odrzucającego skargę J. C. na czynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie zawiadomienia o przekazaniu wniosku o wznowienie postępowania do organu właściwego p o s t a n a w i a odmówić sprostowania postanowienia UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 12 listopada 2012 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 19 listopada 2012 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił jako niedopuszczalną skargę J. C. na czynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie zawiadomienia o przekazaniu wniosku o wznowienie postępowania do organu właściwego. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie odpowiedział na zarządzenie z dnia [...]. do uzupełnienia barków formalnych skargi przez oznaczenie organu którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W dniu [...]. J. C. nadał w urzędzie pocztowym wniosek "o sprostowanie i uzupełnienie" tego postanowienia, które jego zdaniem w uzasadnieniu zawiera fałszywe stwierdzenie, że "skarżący nie odpowiedział na wezwanie i nie uzupełnił braków formalnych skargi", o czym świadczy pismo skarżącego z dnia [...]. w sprawie Ko 104/10, które pozostaje bez odpowiedzi. Ponieważ skarżący nie wskazał o jakie elementy postanowienie odrzucające skargę powinno być uzupełnione, Sąd uznał, że jest to wyłącznie wniosek o sprostowanie postanowienia. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia może nastąpić zarówno z urzędu, jak i na żądanie strony. Błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy widoczne jest, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów. Oczywistość omyłki musi jednoznacznie wynikać z treści orzeczenia w sposób pozwalający na natychmiastowe jej rozpoznanie. Z wniosku J. C. nie wynika, by postanowienie z dnia 12 listopada 2012 r. zawierało omyłkę, która mogłaby zostać sprostowana. Kwestionowane przez wnioskodawcę zdanie z uzasadnienia tego postanowienia, nie zostało tam zamieszczone wbrew zamierzeniom Sądu i nie jest omyłką. Z akt sprawy wynika, że J. C. nie odpowiedział na zarządzenie Sądu z dnia [...]. wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi z dnia [...]. Wprawdzie w piśmie z dnia [...]. skierowanym do Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dwukrotnie powołał sygnaturę akt II SA/Sz 1011/12 wskazując, że wezwanie z dnia [...]. jest fikcyjne, ale nie zastosował się do treści tego wezwania i nie uzupełnił barków formalnych swojej skargi zarejestrowanej pod tą sygnaturą. Z powyższych względów wniosek o sprostowanie postanowienia z dnia 12 listopada 2012 r. jako bezzasadny, podlega oddaleniu na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.