II OZ 637/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. Z. i U. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 20 września 2022 r. sygn. akt II SA/Ke 444/22 o odrzuceniu skargi K. Z. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 30 czerwca 2022 r. znak WINB-WOA.7721.1.10.2022 w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 20 września 2022 r., sygn. akt II SA/Ke 444/22 odrzucił skargę K. Z. (dalej powoływanej jako skarżąca) na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 30 czerwca 2022 r., znak WINB-WOA.7721.1.10.2022 w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Odrzucając skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.) Sąd stwierdził, że ze zwrotnego poświadczenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 lipca 2022 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 4 sierpnia 2022 r. Tymczasem, jak ustalił Sąd, skarga została wniesiona (nadana w urzędzie pocztowym) w dniu 5 sierpnia 2022 r., a zatem z jednodniowym uchybieniem ustawowego terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Skarżąca i uczestniczka postępowania U. K., reprezentowane przez pełnomocnika będącą adwokatem, wniosły zażalenie na to postanowienie, zaskarżając je w całości. Pełnomocnik zarzuciła niewłaściwe zastosowanie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. i odrzucenie skargi z powodu złożenia jej po terminie w sytuacji, gdy w dniu 18 lipca 2022 r. skarżąca wysłała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Na poparcie tego twierdzenia wniosła o dopuszczenie dowodu z dokumentu, tj. pisma skarżącej z dnia 18 lipca 2022 r., które zostało nadane z Niemiec do organu odwoławczego w dniu 21 lipca 2022 r. wraz z kopertą nadania i potwierdzeniem wpływu do organu, które znajduje się w aktach sprawy II SA/Ke 444/22. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Wbrew zawartej w nim argumentacji, Sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił, że skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po terminie przewidzianym w art. 53 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej (adwokatowi) w dniu 5 lipca 2022 r., co wynika z dowodu doręczenia znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy. Oznacza to, że do dnia 4 sierpnia 2022 r. (czwartek - nie był to dzień ustawowo wolny od pracy) biegł dla skarżącej termin do wniesienia skargi. Tymczasem pełnomocnik skarżącej nadał skargę za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 5 sierpnia 2022 r., zatem z jednodniowym opóźnieniem. Okoliczności tej pełnomocnik skarżącej nie zdołała skutecznie podważyć. Twierdzenia zawarte w zażaleniu o złożeniu przez skarżącą w ustawowym terminie skargi do sądu, sporządzonej osobiście, nie znajdują odzwierciedlenia w aktach administracyjnych sprawy. Brak jest w nich zarówno pisma skarżącej z dnia 18 lipca 2022 r. mającego być skargą, jak i dowodu nadania tego pisma do sądu za pośrednictwem organu odwoławczego. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej także akta sądowe nie zawierają osobistego pisma skarżącej stanowiącego skargę do sądu administracyjnego. Nie można w tej sytuacji zarzucić Sądowi pierwszej instancji naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wskutek odrzucenia skargi. Niezależnie od tego należy stwierdzić, że z treści pierwszej strony załączonej do zażalenia kopii pisma skarżącej z dnia 18 lipca 2022 r. (tylko ten fragment pisma pełnomocnik dołączyła do zażalenia) nie wynika, aby spełniało ono wymogi art. 57 § 1 P.p.s.a. pozwalające na potraktowanie go jako skargi do sądu administracyjnego. Zresztą w pełnomocnictwie z dnia 18 lipca 2022 r. (k. 10 akt sądowych), w którym skarżąca udzieliła upoważnienia adw. A. D. do sporządzenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 30 czerwca 2022 r., znak WINB-WOA.7721.1.10.2022 i reprezentowania jej przed sądem wskazała, że owo pismo - oświadczenie z dnia 18 lipca 2022 r. to pisemne wyjaśnienia odnoszące się do tej decyzji i winno być ono również przekazane przez pełnomocnika sądowi wraz ze skargą i innymi jeszcze dokumentami. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.