I SAB/Wa 275/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosków o potwierdzenie prawa do rekompensaty p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE M. S. pismem z dnia [...] października 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosków o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie nieruchomości, co do których sprawa nie została zakończona decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], tj. nieruchomości w [...] przy ul. [...], ul. [...], ul. [...], majątku [...], majątku [...], fermy [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, bowiem sprawa nią objęta została już prawomocnie osądzona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 października 2016 r. sygn. akt I OSK 1636/15, względnie oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie (lis pendens) lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Przy ustalaniu tożsamości sprawy należy brać pod uwagę element podmiotowy i przedmiotowy, przy czym tożsamość podmiotowa, to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Stąd badając, czy wskazana zasada została naruszona, sąd administracyjny analizuje: co jest przedmiotem sprawy i jakie występują strony. Jeżeli dojdzie do przekonania, że sprawa "o to samo" między tymi samymi stronami została już rozstrzygnięta, zobowiązany jest do odrzucenia skargi (por. postanowienia NSA z 3 czerwca 2011 r., I OSK 387/11 z 28 lipca 2017 r., I OZ 1133/17; dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Kierując się powyższym Sąd zauważa, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 lutego 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 680/14 po rozpoznaniu skargi M. S. na bezczynność Wojewody [...] mającą mieć miejsce przy rozpoznawaniu wniosków o ustalenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości w postaci: kamienicy przy ul. [...] w [...], kamienicy przy ul. [...] w [...], kamienicy przy ul. [...] w [...], majątku [...] w woj. [...], majątku [...] w woj. [...], fermy [...]., oddalił skargę. Sąd ocenił wówczas, że w sprawie tej organ nie pozostaje w zwłoce, wobec jej rozstrzygnięcie odpowiednio decyzjami z dnia [...] czerwca 2013 r. i dnia [...] grudnia 2013 r. Wywiedzioną zaś od tego wyroku skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z dnia 27 października 2016 r. sygn. akt I OSK 1636/15. Przy czym analiza uzasadnienia ww. wyroków, treści obecnie wniesionej skargi oraz akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wskazuje, że w pierwotnie wniesionej na bezczynność Wojewody [...] skardze, tak jak obecnie, wyżej wymieniony kwestionował kompletność rozpoznania przez ów organ żądania potwierdzenia prawa do rekompensaty. Oznacza to, że w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 27 października 2017 r. oraz objętej skargą z dnia 6 października 2020 r. zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Inicjowanie kolejnego postępowania na skutek skargi na bezczynność organu w tej samej podmiotowo i przedmiotowo sprawie, z uwagi na zaistnienie stanu powagi rzeczy osądzonej, jest niedopuszczalne. Stąd obecnie wniesiona skarga polegać musi odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.