II SA/Wr 238/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 18 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 1 grudnia 2021 r., nr SKO 4122/201/21 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zadania polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE P. B. (dalej: skarżący) za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika pismem z 18 lutego 2022 r. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z 1 grudnia 2021 r. nr SKO 4122/201/21 w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zadania polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej. W zarzutach pełnomocnik skarżącego podniósł, że organ I instancji nie zweryfikował i nie ustalił parametru emisji pola magnetycznego przez poszczególne anteny inwestycji objętej przedmiotem sprawy oraz nie określił parametru technicznego stacji bazowej telefonii komórkowej mogącego decydować o wpływie na środowisko – emisji pola elektromagnetycznego przez poszczególne anteny. Zdaniem pełnomocnika skarżącego dopiero określenie wszystkich parametrów technicznych inwestycji pozwala właściwemu organowi dokonać kwalifikacji inwestycji pod względem środowiskowych uwarunkowań, czego jednak organ nie uczynił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej "ppsa"), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W piśmiennictwie wskazuje się, że rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania (kwestia prejudycjalna). Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz bezpośrednio wpływać na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 301-303). W ocenie Sądu sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 5 kwietnia 2022 r. sygn. akt III OSK 703/21, działając na podstawie art. 187 § 1 w związku z art. 197 § 2 ppsa, przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy na podstawie § 3 ust. 1 pkt 8 i § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71 ze zm.) przy kwalifikacji instalacji radiokomunikacyjnych, radionawigacyjnych i radiolokacyjnych jako inwestycji mogącej potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko należy brać pod uwagę równoważną moc promieniowania izotropowego wyznaczoną dla pojedynczej anteny, czy też sumę równoważnych mocy promieniowania izotropowego wszystkich anten na terenie zakładu lub obiektu". Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że w niniejszej sprawie jednym z istotnych zagadnień pozostaje kwestia wykluczenia lub potwierdzenia konieczności uwzględnienia możliwości nakładania się (nachodzenia) wiązek promieniowania emitowanego przez poszczególne anteny. Problematyka ta jest przedmiotem wniosku o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego, budzącego poważne wątpliwości, skierowanego przez Naczelnego Sądu Administracyjnego do składu siedmiu sędziów tego Sądu. Z tych względów rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który odroczył rozpoznanie sprawy do czasu rozstrzygnięcia powyższego zagadnienia prawnego. W rezultacie Sąd doszedł do przekonania, że zawieszenie postępowania sądowego jest w pełni uzasadnione. Jak wynika z art. 131 ppsa, postanowienie w przedmiocie zawieszenia, podjęcia i umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.