I SA/Kr 1051/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Prądnik z dnia 18 lipca 2022 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zgłoszonego sprzeciwu postanawia: - odrzucić skargę - UZASADNIENIE B. K. wniosła do WSA w Krakowie skargę na postanowienie Naczelnika US Kraków-Prądnik z dnia 18 lipca 2022 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zgłoszonego sprzeciwu co do dokonania wpisu w Rejestrze Należności Publicznoprawnych zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do brzmienia § 2 pkt 3 tego artykułu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a). Zaskarżone postanowienie Naczelnika US Kraków-Prądnik zostało wydane m.in. na podstawie art. 18i § 7 oraz art. 18t ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2022 r., poz.479 ze zm.), dalej "u.p.e.a.". Art. 18i §7 u.p.e.a. stanowi, że jeżeli okoliczność, na której oparto sprzeciw, jest lub była przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w decyzji, postanowieniu lub innym orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego sprzeciwu. Art. 17 §1 zd. 1 i 2 u.p.e.a. stanowi natomiast, że o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Sąd stwierdza w związku z tym, że od postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego sprzeciwu ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewiduje środka zaskarżenia. Skoro od ww. postanowienia nie przysługuje zażalenie, ww. art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. nie może stanowić podstawy prawnej wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przepis ten wyczerpująco reguluje kwestię zaskarżalności postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym. Oznacza to, że postanowienie wierzyciela o niedopuszczalności sprzeciwu co do dokonania wpisu w Rejestrze Należności Publicznoprawnych nie mieści się w katalogu spraw, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Niezależnie od powyższego Sąd wskazuje również, że zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarżąca została wezwana zarządzeniem Starszego referendarza sądowego z dnia 3 października 2022 r. (które to wezwanie zostało doręczone w trybie podwójnego awizo), do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Brak skargi nie został uzupełniony. Sąd stwierdza w związku z tym, że z uwagi na przedmiot rozstrzygnięcia, jak również nieuzupełnienie braku formalnego skargi, skarga wniesiona w niniejszej sprawie została odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a.