II SA/Sz 797/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 października 2012 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. UZASADNIENIE Starosta [...] decyzją z dnia [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 j.t.), zatwierdził projekt budowany i udzielił P. Spółka , P. Spółka, C. Spółka pozwolenia na przebudowę i rozbudowę istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej, polegającej na demontażu istniejących masztów i realizacji [...] nowych masztów wraz z przeniesieniem części sprzętu; zasilająco-sterującego do projektowanego pomieszczenia, kategoria obiektu [...], położnego w [...]. W uzasadnieniu decyzji Starosta podał, że pełnomocnik inwestorów [...] A.J. wystąpił w dniu [...]r. z wnioskiem o pozwolenie na budowę wskazanego powyżej zamierzenia inwestycyjnego. Pismami z dnia [...]r. inwestorzy uzupełnili złożony wniosek o brakujące dokumenty. W toku postępowania wyjaśniającego, strona postępowania E. zgłosiła następujące uwagi co do projektowanej inwestycji dotyczące: 1) pobierania energii elektrycznej przez nowo wybudowane urządzenia wskazując, że inwestorzy mają być podłączeni do instalacji właściciela obiektu na podlicznikach. Tymczasem E. nie wie jakie będzie zużycie energii i czy dotychczasowa moc będzie wystarczająca na pokrycie zapotrzebowania energetycznego projektowanego zamierzenia budowlanego, dodatkowo wskazując, że sama planuje rozpocząć nowe prace inwestycyjne; 2) oddziaływania urządzeń na zdrowie ludzi wskazując, że urządzenia mają być wybudowane na budynku ośrodka wypoczynkowo-leczniczego a kwestia ta nie była konsultowania z właścicielem nieruchomości oraz że brak jest dokumentów rozwiewających te wątpliwości; 3) estetyki, zwracając uwagę na brak wizualizacji przedmiotowego zamierzenia budowlanego; 4) sposobu montażu okablowania na elewacji i braku ekspertyzy konstrukcyjnej wykorzystania wieży widokowej, 5) tytułu prawnego inwestorów do dysponowania nieruchomością na cele budowlane podając, że inwestorzy mają zawarte umowy dzierżawy obowiązujące do następujących terminów: - P. do dnia [...]r., - P. do dnia [...]r., - P. do dnia [...]r. Organ I instancji zauważył, że Wójt Gminy decyzją z dnia [...]r. ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego dla inwestycji określonej jako: nadbudowa, rozbudowa i przebudowa istniejącej stacji bazowej, zlokalizowanej na terenie części działki nr [...]w miejscowości [...]. Decyzją z dnia [...]r. Wójt Gminy zmienił, za zgodą stron, decyzję z dnia [...]r. w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej z głównej rozdzielnicy właściciela nieruchomości. Organ podał, że załączony do wniosku projekt budowlany przewiduje, że stacja bazowa telefonii komórkowej trzech operatorów zasilana jest na zasadzie wskazań podlicznika, na co inwestor zawarł z właścicielem obiektu stosowną umowę. Miejscem zasilania stacji bazowej będzie, tak jak dotychczas, rozdzielnia główna budynku. W aktach sprawy znajduje się również stanowisko uprawnionego projektanta branży elektrycznej T.J. wskazujące, że wszelkie ustalenia dotyczące możliwości podłączenia przedmiotowej inwestycji do istniejącej instalacji elektrycznej budynku, zostały uzgodnione z właścicielem nieruchomości w dniu [...] r. gdzie strony wspólnie uzgodniły, że zasilenie stacji bazowej odbywać się będzie na zasadzie podlicznika a istniejąca instalacja budynku taką możliwość zapewnia. Pełnomocnik inwestora, na żądanie organu przedstawił pismo opatrzone datą [...] r., na którym widnieje podpis W.C. - właściciela nieruchomości, potwierdzającego z datą [...]r. możliwość zasilania przedmiotowego zamierzenia budowlanego z istniejącej rozdzielnicy właściciela nieruchomości. Organ wskazał również na znajdujące się w aktach sprawy pismo pełnomocnika wnioskodawców – A.J., z którego wynika, że wszystkie [...] istniejące na obiekcie stacje bazowe są zasilane na tzw. "podlicznik" a przebudowa stacji nie wymaga zwiększenia mocy, ani żadnych innych parametrów. W ocenie organu I instancji powyższe rozwiązanie jest zgodne z ostateczną decyzją Wójta Gminy z dnia [...]r. oraz zmieniającą ją decyzją z dnia [...]r. Starosta uznał, że planowana inwestycja, zgodnie z załączoną do wniosku analizą środowiskową oraz oświadczeniem, nie stanowi przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, wymagającego lub mogącego wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zgodnie z § 2 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko w związku z art. 173 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Organ podał, że według analizy kwalifikującej przedsięwzięcie do sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, sporządzonej przez T.J. w dniu [...]r. wynika, że wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania każdej z anten wszystkich operatorów w odległości [...] m i [...] m od środka elektrycznego, nie znajdują się miejsca dostępne dla ludności. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, planowane przez operatorów przedsięwzięcie nie należy do mogących zawsze znacząco lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko oraz nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony. Według analizy, dla omawianej stacji bazowej i przedsięwzięcia polegającego na demontażu istniejących anten i konstrukcji, montażu projektowanej konstrukcji wsporczej, montażu systemów antenowych oraz instalacji urządzeń technologicznych oraz okablowania niezbędnego do funkcjonowania stacji, uzyskanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych inwestycji nie jest wymagane. Organ stwierdził, że sama stacja bazowa telefonii komórkowej w stanie obecnym istnieje, a właściciel nieruchomości do dnia [...]r. nie zgłaszał uwag, co do zakresu oddziaływania przedmiotowej inwestycji na zdrowie ludzi lub środowisko. Ponadto Starosta powołał się na sprawozdanie nr [...] r. z pomiarów pól elektromagnetycznych z zakresu [...]GHz wykonanych dla celów ochrony ludności i środowiska, z którego wynika, że przeprowadzone w dniu [...]r. pomiary pól elektromagnetycznych dla celów ochrony ludności i środowiska z zakresu [...]GHz wykazały, że na terenie otaczającym instalacje stacji bazowej P. (stacja [...]) nie występują natężenia pól elektromagnetycznych przekraczające wartości graniczne dostępu dla ludności oraz przebywanie ludności nie podlega ograniczeniom. Powyższe potwierdza również sprawozdanie nr [...]r. oraz sprawozdanie nr [...]. Starosta uznał, że wszystkie konstrukcje (maszty podantenowe – [...] szt, ramy stalowe pod urządzenia zasilająco-sterujące, drabinki kablowe) oraz zainstalowane urządzenia (anteny paraboliczne i rozsiewcze, szafy telekomunikacyjne) zostaną zdemontowane. W miejsce rozebranych konstrukcji zamontowane zostaną [...] nowe maszty stalowe tworzące konstrukcję kratownicową o wysokości [...]m oraz wymiarach w rzucie [...]cm, na której zostanie zamontowany system antenowy, w skład którego wchodzić będzie [...] anten sektorowych (rozsiewczych) i [...] anten parabolicznych (transmisyjnych). Na nadbudówce zainstalowanych zostanie [...] szaf telekomunikacyjnych. W pomieszczeniu zainstalowanych zostanie [...] szaf teletechnicznych oraz klimatyzator. Zamontowane zostaną również drabinki kablowe: na nadbudówce poziome drabinki o szerokości [...] cm o długości łącznie [...]m; na elewacji budynku pionowe o szerokości [...] cm - ogółem [...]m, w pomieszczeniu o szerokości [...] cm o długości łącznie [...] m i szerokości [...] cm - o długości [...] m. Drabinki zostaną obudowane pokrywą pomalowaną na kolor elewacji. Organ administracji architektoniczno-budowlanej wskazał, że złożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, stanowi czynność dowodową podlegającą ocenie, stanowiącą w znaczeniu procesowym odpowiednik oceny dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 75 § 2 K.p.a. W aktach sprawy znajdują się oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wynikające ze stosunku zobowiązaniowego, a zatem, zdaniem Starosty, inwestorzy na dzień złożenia wniosku oraz na dzień podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia posiadali i posiadają tytuł prawny do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane. W odwołaniu od powyższej decyzji E., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: - naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że inwestorzy przedłożyli wszystkie niezbędne opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika, iż planowane przedsięwzięcie nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i należącego do skarżącego budynku ośrodka wypoczynkowo-leczniczego; - naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu strony jako właściciela nieruchomości na której ma zostać zrealizowane przedsięwzięcie; - naruszenie art. 9 i art. 10 § 1 K.p.a. poprzez niezawiadomienie E. wezwaniu inwestora do uzupełnienia wniosku a tym samym uniemożliwienie ustosunkowania się do uzupełnionego materiału dowodowego oraz zgłoszenia nowych wniosków; - naruszenie art. 77 § 1 K.p.a. poprzez zebranie niekompletnego materiału dowodowego i wydanie na jego podstawie zaskarżonej decyzji. Wojewoda, po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przywołał treść art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i wyjaśnił, że w razie spełnienia określonych w nim wymagań oraz warunków wynikających z art. 32 ust. 4 tej ustawy (inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz złożył oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane), właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda podał, że inwestor do wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę załączył "Kwalifikację przedsięwzięcia" przebudowy stacji bazowej telefonii komórkowej, opracowaną w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz dodatkowo "Analizę środowiskową" opracowaną na podstawie rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów. Stosownie do przedstawionych dokumentów organ odwoławczy ustalił, że: - wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania każdej z anten wszystkich operatorów w odległości do [...]m od środka elektrycznego nie znajdują się miejsca dostępne dla ludności, - przedsięwzięcie nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, - pola elektromagnetyczne o gęstości mocy większej niż 0,1 W/m nie wystąpią w miejscach dostępnych dla ludności, - wg map udostępnionych przez Ministerstwo Środowiska omawiana inwestycja jak i zasięg jej oddziaływania nie leży bezpośrednio na chronionym obszarze Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. W ocenie organu odwoławczego, przywołane przepisy, opis przedsięwzięcia, oraz wnioski nie budzą wątpliwości w świetle załączonych wyników obliczeń odległości miejsc dostępnych dla ludności od środka elektrycznego każdej anteny w osi głównej wiązki promieniowania, rysunków określających osie promieniowania anten sektorowych, a także przewidywanego rozkładu pól elektromagnetycznych i przewidywanych obszarów ich występowania oraz tabeli przedstawiającej obliczenia zasięgów pól elektromagnetycznych o poziomach wyższych od 0,1 W/m. Przedłożona przez inwestora "Kwalifikacja przedsięwzięcia" zawiera ustalenia dla każdej z anten określające: równoważną moc promieniowaną izotropowo (EIRP) uwzględniającą sumy równoważnych mocy promieniowanych izotropowo systemów występujących w ramach jednej anteny, odległość środka elektrycznego anteny wyznaczoną od miejsc dostępnych dla ludności wydłuż głównej osi promieniowania anteny. Wyznaczenie ww. odległości dokonane zostało z uwzględnieniem zarówno kierunku (azymutu) głównej wiązki promieniowania anteny jak również pochylenia wiązki (tiltu). Wykazane zostało, że: - dla każdej z anten o mocy promieniowanej izotropowo większej niż [...]W i mniejszej niż [...]W, tj.: anten sektorowych P. [...] - azymut [...], anten sektorowych P. [...] - azymut [...], anten sektorowych P. [...] - azymut [...]; - najbliższe miejsca dostępne dla ludności, rozpatrując od środka elektrycznego anteny wzdłuż głównego kierunku promieniowania anten, znajdują się w odległości większej niż [...] m; - dla każdej z anten, o mocy promieniowanej izotropowo nie mniejszej niż [...]i nie większej niż [...]W, tj. anten sektorowych P[...] - azymut [...], najbliższe miejsca dostępne dla ludności, rozpatrując od środka elektrycznego anteny wzdłuż głównego kierunku promieniowania anten, znajdują się w odległości większej niż [...] m. Przy czym jako "miejsca dostępne dla ludności" należy rozumieć wszelkie miejsca, za wyjątkiem tych, do których dostęp ludności jest utrudniony lub wymaga posługiwania się sprzętem technicznym albo jest niemożliwy lub zabroniony. Przebudowywana stacja bazowa zlokalizowana jest na terenie obszaru chronionego krajobrazu "[...] pasa nadmorskiego". Zgodnie z postanowieniem Wojewody z dnia [...]r., wydanym na etapie uzgadniania projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla terenu położonego na dz. nr [...]m. [...], planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na walory przyrodnicze obszaru chronionego krajobrazu "[...] Pas Nadmorski". W ocenie Wojewody, planowana inwestycja nie narusza zakazów wprowadzonych uchwałą nr XXXII/375/09 Sejmiku Województwa Zachodniopomorskiego z dnia 15 września 2009 r. w sprawie obszarów chronionego krajobrazu (Dz. Urz. Woj. Zach. Nr 66 poz. 1804 ze zm.). Wojewoda uznał, że w świetle powyższych ustaleń brak jest podstaw prawnych do zakwalifikowania przedmiotowej stacji bazowej jako przedsięwzięcia mogącego znacząco lub potencjalnie oddziaływać na środowisko i przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w tym Natura 2000, o której mowa w art. 59 oraz art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Analiza akt sprawy wykazała, że projekt budowlany przedmiotowej stacji bazowej jest zgodny z decyzją Wójta Gminy z dnia [...]r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego, zmienioną decyzją z dnia [...]r. Projekt został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, jest kompletny. Inwestor przedłożył wymagane przez art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością oznaczoną nr [...]na cele budowlane. Z akt sprawy oraz stanowiska stron, w tym E. - właściciela działki nr [...]nie wynika, aby umowy wiążące strony zostały wypowiedziane. Organ II instancji uznał za zasadny zarzut naruszenia art. 10 K.p.a. w postępowaniu przed organem I instancji, polegający na niezapewnieniu stronie możliwości zapoznania się z pełnym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie administracyjne. W związku z powyższym Wojewoda, pismem z dnia [...]r., zawiadomił pełnomocnika E. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych materiałów i dowodów. Z powyższego uprawnienia strona skorzystała w dniu [...]. Wojewoda za niezasadny uznał zarzut dotyczący uniemożliwienia realizacji własnych inwestycji z uwagi na zbyt duże zużycie energii przez urządzenia inwestorów. Z akt sprawy wynika, że W.C., V-ce Prezes E.., w dniu [...] r. wyraził zgodę na zmianę zasilania stacji w energię elektryczną z rozdzielnicy właściciela nieruchomości, a Wójt Gminy uwzględniając tę zgodę, decyzją z dnia [...] zmienił decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...]r. w zakresie zaopatrzenia stacji bazowej w energię elektryczną. Pełnomocnik inwestora w piśmie z dnia [...]r. wyjaśnił, że obecnie wszystkie [...] istniejące na obiekcie stacje bazowe są zasilane na tzw. podlicznik, przebudowa stacji nie wymaga zwiększenia mocy, ani żadnych innych parametrów. Akta sprawy nie potwierdzają podnoszonych przez skarżącego wątpliwości co do bezpieczeństwa projektowanej konstrukcji. Załączone do wniosku o pozwolenie na budowę: projekt konstrukcji oraz opinia techniczna dotycząca możliwości przebudowy istniejącej stacji bazowej sporządzone zostały przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, członka [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. Projekt został ponadto sprawdzony przez specjalistę posiadającego uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, również członka [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. Skarżący nie przedłożył innego opracowania sporządzonego przez osobę uprawnioną, która podważałyby prawidłowość przyjętych w projekcie rozwiązań. Organ odwoławczy wyjaśnił, że podstawą do odmowy udzielenia pozwolenia na przedmiotową budowę nie mogą być wskazywane przez skarżącego terminy obowiązywania umów dzierżawy i najmu zawartych z operatorami telefonii komórkowej. Każda umowa, nawet zawarta na czas nieoznaczony może być rozwiązana w każdym czasie, z zachowaniem terminów umownych, a w przypadku ich braku z zachowaniem terminów ustawowych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej rozstrzygając sprawę zobowiązany jest do uwzględnienia stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydawania decyzji. Wojewoda podkreślił, że wydanie zaskarżonej decyzji nie ogranicza praw do roszczeń o charakterze cywilnoprawnym, które mogą być realizowane w postępowaniu cywilnym. Na powyższa decyzję E. działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W skardze Spółka ponowiła w większości argumentację prezentowaną w toku postępowania administracyjnego i sformułowała zarzuty naruszenia: - art. 5 ust.1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 140 Kodeksu cywilnego poprzez jego niezastosowanie i uznanie, iż planowana inwestycja nie narusza uzasadnionego interesu skarżącej, w sytuacji gdy organ w ogóle nie zbadał czy planowane przedsięwzięcie inwestycyjnie spowoduje wzrost zużycia energii przez urządzenia inwestorów a w konsekwencji uniemożliwi skarżącej przeprowadzenie własnych inwestycji, - art. 5 ust. 1 pkt 3 praz art. 5 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez ich niezastosowanie i uznanie, że inwestycja nie wpłynie negatywnie na estetykę ośrodka wypoczynkowo-leczniczego należącego do skarżącej, w sytuacji gdy organ nie dokonał w tym zakresie żadnych ustaleń, - art. 7 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie słusznego interesu skarżącej jako właściciela nieruchomości, na której ma zostać zrealizowane przedsięwzięcie, - art. 77 § 1 K.p.a. poprzez zebranie niekompletnego materiału dowodowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że co prawda właściciel wyraził uprzednio zgodę na zmianę zasilania stacji w energię elektryczną z należącej do niego rozdzielnicy, jednakże z tym zastrzeżeniem, iż nie dojdzie do zwiększenia mocy i zużycia energii. Wojewoda w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przedmiotem kontroli Sądu stała się decyzja dotycząca udzielenia pozwolenia na przebudowę i rozbudowę istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej na terenie nieruchomości stanowiącej własność skarżącej E.., tj. na działce nr [...]w m. [...]. Zarzuty strony skarżącej związane są przede wszystkim z nieuwzględnieniem jej interesów związanych z wykonywaniem prawa własności ww. nieruchomości. Ich sformułowanie, w okolicznościach niniejszej sprawy, jest o tyle swoiste, że dotyczy realizacji inwestycji na nieruchomości, do której inwestorzy – P., P. Spółka, C.Spółka. - posiadają tytuł prawny wynikający z wiążących je właśnie ze stroną skarżącą umów cywilnych. Nie jest podważane przez E. Spółkę prawo inwestorów do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w tym w szczególności prawo do wykorzystywania części powierzchni dachu budynku ośrodka wypoczynkowego "E". aktach sprawy znajdują się kopie umów zawartych przez inwestorów, dające im prawo do budowy (zainstalowania), używania (eksploatacji) stacji bazowej telefonii cyfrowej. Inwestorzy spełnili zatem wymóg art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, który stanowi, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oświadczenie to poparte zostało dodatkowo obowiązującymi na dzień orzekania przez organy obu instancji umowami. Jednym z zarzutów skargi, mającym wykazać naruszenie uzasadnionego interesu skarżącej Spółki stało się niedostateczne rozważenie przez organ, czy planowane przedsięwzięcie spowoduje taki wzrost zużycia energii przez urządzenia inwestorów, które uniemożliwią skarżącej w przyszłości realizację własnych zamierzeń gospodarczych (inwestycyjnych). W ocenie Sądu, zarzut ten jest chybiony. W skardze nie kwestionuje się, że inwestorzy posiadają prawo do zasilania stacji telefonii komórkowej w energię elektryczną z należącej do skarżącej rozdzielnicy przy uwzględnieniu, że nie dojdzie do zwiększenia mocy i zużycia energii. Należy wyjaśnić, że poza zakresem zainteresowania organów administracji publicznej pozostaje badanie, czy wszystkie strony będą wywiązywały się w pełni z zawartych umów i przyjętych zobowiązań. Nie leży w gestii organów administracji architektoniczno-budowlanej rozważanie zarówno, czy właściciel udostępni rozdzielnicę prądu oraz czy inwestorzy w ramach przebudowy lub modernizacji stacji telefonii komórkowej będą zwiększali pobór energii elektrycznej od pierwotnie uzgodnionego. Wystąpienie takich okoliczności powinien przewidywać właściciel nieruchomości udzielając zgody na korzystanie ze wspólnej rozdzielnicy prądu. Konsekwencje zawartych przez właściciela nieruchomości umów wiążą jego następców prawnych. Skoro w umowach zastrzeżono dopuszczalny poziom poboru energii elektrycznej na potrzeby stacji bazowej telefonii komórkowej, to do stron umowy należy podejmowanie odpowiednich kroków w przypadku ewentualnych odstępstw w tym zakresie. Rozważanie kwestii zapotrzebowania w energię elektryczną hipotetycznych i niepewnych zdarzeń, takich jak możliwość realizowania potencjalnych i bliżej nieokreślonych przedsięwzięć przez ośrodek E. nie należy do obowiązków organu architektoniczno-budowlanego przy badaniu przesłanek umożliwiających zatwierdzenie projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Ponadto, wypada zauważyć, że możliwość korzystania przez inwestorów z rozdzielnicy prądu stała się podstawą dokonania przez Wójta Gminy [...] zmiany decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, w trybie art. 155 K.p.a.,mocą decyzji z dnia [...] (karta [...] Projektu budowlanego), której skarżąca nie podważała. Jeżeli chodzi o zarzut nieustalenia przez organy, czy inwestycja nie wpłynie negatywnie na estetykę ośrodka wypoczynkowo-leczniczego "E", Sąd stwierdził, po pierwsze – że zgodę i tytuł prawny na realizację tego typu inwestycji na części dachu budynku wyraziła skarżąca Spółka, a przynajmniej przejęła tego rodzaju zobowiązanie, w związku z czym powinna się liczyć z funkcjonowaniem na nieruchomości stacji bazowej telefonii komórkowej; po drugie - jeżeli skarżąca stoi na stanowisku, że dalsze funkcjonowanie stacji bazowej telefonii komórkowej będzie kłóciło się z celami i charakterem ośrodka, to ma prawo wypowiedzenia umów, zgodnie z treścią których, inwestorzy będą mieli miesiąc na usunięcie całej instalacji i urządzeń z dachu ośrodka; po trzecie - pomimo, że organ nie przedstawił wprost w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji swojego stanowiska w tym zakresie, to znajdujące się w aktach sprawy wizualizacje planowanego przedsięwzięcia wskazują, że stacja bazowa telefonii komórkowej będzie znajdowała się w dotychczasowym miejscu, a jedyną istotną z punktu widzenia estetycznego różnicą stanie się konstrukcja elementów nośnych masztów. Anteny nadal pozostaną na dachu budynku. Nie można zatem uwzględnić argumentacji o istotnej zmianie wizerunkowej samego obiektu, która to zmiana została niejako przesądzona i zaakceptowana przez strony, w tym właściciela nieruchomości, poprzez zawarcie umów dzierżawy (najmu), zezwalających na posadowienie na dachu stacji bazowej telefonii komórkowej przez trzech operatorów. Zdaniem Sądu, w zaskarżonej decyzji Wojewoda w sposób bardzo szczegółowy nie tylko odniósł się do podnoszonych przez skarżącą wątpliwości, ale dokonał wszechstronnej analizy przedłożonej przez inwestorów dokumentacji wraz z obowiązującymi przepisami prawa. Ustalenia faktyczne organu są prawidłowe, zaś prawna wykładnia powołanych w uzasadnieniu decyzji przepisów nie budzi wątpliwości. Zatwierdzony projekt budowlany jest kompletny, zgodny z decyzją Wójta Gminy z dnia [...]r., zmienionej [...]r. o lokalizacji inwestycji celu publicznego a także z przepisami techniczno-budowlanymi oraz wymaganiami ochrony środowiska. Projekt budowlany został sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje. W związku ze spełnieniem wymagań określonych w art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, organ nie mógł odmówić wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 4 ww. ustawy). Sąd dokonując z urzędu kontroli zaskarżonego orzeczenia i całego postępowania pod kątem jego zgodności z prawem, niezależnie od zarzutów skargi, nie dostrzegł uchybień, które skutkować miałyby uchyleniem kwestionowanej decyzji. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.