I SA/Wa 1675/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Prezydenta Miasta [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] UZASADNIENIE Prezydent Miasta G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...], którą ustalono odszkodowanie w kwocie [...] zł za prawo własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, położoną w gminie M. G., obręb [...], powiat M. G. na rzecz byłego właściciela przedmiotowej nieruchomości – Skarbu Państwa oraz zobowiązano Prezydenta Miasta G. jako zarządcę drogi do zapłaty ww. odszkodowania. W złożonej skardze Prezydent wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...], z uwagi na fakt, że wydana decyzja organu pierwszej instancji opiewa na konkretna kwotę, zatem zachodzi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodał, że w sprawie zachodzi ryzyko, że do wypłaty odszkodowania zobowiązany został niewłaściwy podmiot, konieczne jest zatem wstrzymanie wykonania obu decyzji do czasu usunięcia stanu niepewności, poprzez orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem ze wskazanego powyżej przepisu wynika, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna określić, na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może ją narazić wykonanie zaskarżonej decyzji. Wstrzymanie wykonania decyzji ma zatem charakter wyjątkowy, a obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji obciąża stronę. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagradzana przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu (vide postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (Lex Polonica nr 375764). Sąd uznał, że w niniejszej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca, bowiem odszkodowanie jest świadczeniem pieniężnym, które może zostać w każdym czasie zwrócone i wyegzekwowane, przez co będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego przez jego zwrot. Odnosząc się natomiast do zarzutu strony dotyczącego ryzyka, że do wypłaty odszkodowania zobowiązany został nieprawidłowy podmiot, należy stwierdzić, że odnosi się on nie tyle do wniosku o wstrzymanie wykonania wskazanych w skardze decyzji - lecz stanowi zarzut odnoszący się bezpośrednio do zaskarżonej decyzji. Jego rozpoznanie nastąpi zatem na rozprawie, a odnoszenie się do niego na obecnym etapie postępowania uznać należy za przedwczesne. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie znajduje uzasadnienia, w związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.