VII SA/Wa 134/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002 r. znak [...] postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. K. J. kwotę 240 zł (dwustu czterdziestu złotych) oraz kwotę 55,2 zł (pięćdziesięciu pięciu złotych dwudziestu groszy), stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – łącznie kwotę 295,2 zł (dwustu dziewięćdziesięciu pięciu złotych dwudziestu groszy). UZASADNIENIE A. S. w dniu 27 grudnia 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożył skargę na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002 r. znak [...], wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zauważyć trzeba, że wprawdzie na podstawie akt sprawy nie można ustalić daty doręczenia A. S. zaskarżonego pisma, to jednak nie może budzić wątpliwości, że skarga została złożona po upływie terminu określonego w art. 53 ustawy. Wskazać bowiem trzeba, że skarga złożona w dniu 27 grudnia 2011 r. jest już kolejną skargą A. S. wniesioną na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002 r. znak [...], bowiem już pismem z dnia 14 września 2010 r., sprecyzowanym pismem z dnia 17 lutego 2011 r., A. S. wniósł skargę na to samo pismo (skarga ta została zarejestrowana pod sygn. VII SA/Wa 1933/10). Skoro zatem już w dniu 14 września 2010 r. A. S. złożył skargę na pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002 r. znak [...], to stwierdzić trzeba, że najpóźniej w tej dacie otrzymał ww. pismo. Przyjmując nawet taką najbardziej korzystną dla skarżącego datę doręczenia zaskarżonego pisma stwierdzić trzeba, że skarga złożona w dniu 27 grudnia 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 53 ustawy. Należy też zauważyć, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został odrzucony postanowieniem z dnia 15 czerwca 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 września 2012 r. sygn. I OZ 703/12 oddalił zażalenie na to postanowienie. Warto też wspomnieć, że również wcześniejsza skarga A. S. na ww. pismo Szefa Służby Cywilnej z dnia [...] stycznia 2002 r. została odrzucona z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia postanowieniem z dnia 4 stycznia 2012 r. sygn. VII SA/Wa 1933/10. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) skarga podlega odrzuceniu. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej orzeczono na podstawie art. 250 ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348 ze zm.).