I SA/Wr 378/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Asesor WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 19 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodka Zamiejscowego w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r. postanawia sprostować z urzędu w postanowieniu Sądu z dnia 20 września 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 378/07, oczywistą omyłkę w pkt II. sentencji postanowienia, w słownym określeniu wysokości zasądzonych na rzecz skarżącej kosztów postępowania - w ten sposób, że na stronie pierwszej, w dwudziestym wierszu zamiast "tysiąc czterysta dwadzieścia siedem złotych" wpisać "tysiąc czterysta dwadzieścia dziewięć złotych". UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 września 2007 r., po rozpoznaniu sprawy na rozprawie w tym samym dniu, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodka Zamiejscowego w J. G., w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r. Jednocześnie w pkt II. sentencji wyroku, na podstawie art. 201 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) – dalej: p.s.a., zasądzono od organu na rzecz skarżącej koszty postępowania sądowego. Koszty te podano liczbowo w prawidłowej wysokości tj. 1429 zł. jednak słownie zamiast "tysiąc czterysta dwadzieścia dziewięć złotych", błędnie napisano "tysiąc czterysta dwadzieścia siedem złotych". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 156 § 1 p.s.a., Sąd jest władny z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. W orzecznictwie i doktrynie zgodnie przyjmuje się, że możliwość sprostowania orzeczenia zachodzi wówczas, gdy błąd ma charakter nieistotnej omyłki – a więc, gdy jest to np. prosty błąd rachunkowy, oczywiste przejęzyczenie lub inna oczywista omyłka pisarska. W komentarzu do powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje się, że niedokładność lub oczywista omyłka może dotyczyć m.in. oznaczenia stron lub uczestników postępowania, oznaczenia zaskarżonego aktu, nazwy organu lub też wadliwej nazwy orzeczenia. Sprostowanie nie może natomiast prowadzić do zmiany zawartego w orzeczeniu rozstrzygnięcia. (T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s.487) W przedmiotowej sprawie opisany błąd w słownym określeniu wysokości zasądzonych kosztów postępowania nosi właśnie cechy oczywistej omyłki. Koszty zostały bowiem podane wcześniej liczbowo w prawidłowej wysokości, wynikającej z art. 205 p.s.a., tj. obejmowały wpis od skargi w kwocie 212 zł, opłatę od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz wynagrodzenie reprezentującego stronę adwokata w kwocie 1.200,- zł, ustalone na podstawie § 6 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a ) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.). Uwzględniając powyższe na podstawie art. 156 § 1 p.s.a. orzeczono, jak na wstępie.