II GZ 1286/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 1918/16 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi W. P. na postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy mleka postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem objętym zażaleniem, oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy mleka. Sąd I instancji zwrócił uwagę, że istnieje rozbieżność pomiędzy przedmiotem rozpoznawanej skargi (postanowienie Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] maja 2016 r. odmawiające wznowienia postępowania), a przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (decyzja Dyrektora Agencji Rynku Rolnego z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego za przekroczenie przysługującej kwoty indywidualnej). W związku z tym uznał, że postanowienie odmawiające wznowienia postępowania i decyzja w sprawie ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego za przekroczenie przysługującej kwoty indywidualnej nie zostały wydane w granicach tej samej sprawy. Oznaczało to przyjęcie, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej przez Dyrektora Agencji Rynku Rolnego w sprawie ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego za przekroczenie przysługującej kwoty indywidualnej nie mógł zostać uwzględniony. Zdaniem Sądu rozpoznającego wniosek kwestia odmowy wznowienia postępowania oraz ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego za przekroczenie przysługującej kwoty indywidualnej, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Sąd stwierdził, że podstawę wydania decyzji ustalenia wysokości należnej opłaty dla dostawcy hurtowego za przekroczenie przysługującej kwoty indywidualnej stanowiły przepisy ustawy z 20 kwietnia 2014 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 50 ze zm.) o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych, a podstawą prawną wydania postanowienia odmawiającego wznowienia postępowania stanowiły przepisy regulujące warunki wszczęcia postępowania w celu wzruszenia decyzji ostatecznej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący wnosząc o jego zmianę poprzez orzeczenia wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] sierpnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Natomiast w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, z kolei art. 135 p.p.s.a. stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. (FPS 12/99, ONSA 2001, nr 1, poz. 7), w sprawie dotyczącej wprawdzie art. 29 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368, ze zm.), jednak zachowującej aktualność w również po wejściu w życie p.p.s.a., stwierdził, że zwrot "w granicach danej sprawy" użyty w art. 29 ustawy o NSA, dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. Mając na uwadze powyższe stanowisko, Naczelny Sąd Administracyjny w rozpoznawanej sprawie stwierdził, że w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. ustalającej wysokość należnej opłaty dla dostawców hurotywch, nie zachodzi tożsamość przedmiotowa postępowania toczącego się w sprawie tej decyzji i zaskarżonego postanowienia (podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt I FZ 559/15 oraz z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt II GZ 246/10; z dnia 16 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 132/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). O odrębności tych postępowań, świadczy odmienność podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Prawidłowo Sąd I instancji wskazał, że podstawę wydania decyzji dotyczącej ustalenia wysokości należnej opłaty dla dotsway hurtowego stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2014 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych. Natomiast podstawą wydania postanowienia odmawiającego wznowienie postępowania stanowiły przepisy regulujące warunki wszczęcia postępowania w celu wzruszenia decyzji ostatecznej. Nie ulega wątpliwości, że sprawy te pozostają ze sobą w związku chronologicznym i podmiotowym, jednak ze względu na wzmiankowaną odrębność zakresów przedmiotowych nie można uznać, że tworzą one tę samą sprawę w znaczeniu materialnym. W związku z powyższym Sąd I instancji zasadnie przyjął, że granice rozpatrzenia analizowanych spraw są różne, a co za tym idzie nie możliwe jest wstrzymanie wykonania aktów, które nie zostały wydane w granicach tej samej sprawy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.