II OSK 2522/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 591/11 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi B. Z. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 591/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę wniesioną przez B. Z. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] kwietnia 2011 r. Sąd w uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] maja 2011 r. Sąd zaznaczył, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaskarżonej decyzji widnieje prawidłowy adres siedziby organu. Pełnomocnik skarżącego B. Z. nadał skargę w Urzędzie Pocztowym w dniu 4 czerwca 2011 r. na niewłaściwy adres organu II instancji – wskazany w nagłówku decyzji (ul. Targowa 1 w Rzeszowie). Powyższa przesyła została zwrócona nadawcy. W dniu 13 czerwca 2011 r. skarga została ponownie nadana na prawidłowy adres Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie, ul. 8 marca 5. W ocenie Sądu skarga do sądu administracyjnego nadana w dniu 13 czerwca 2011 r. została wniesiona z uchybieniem terminu. Termin trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie upłynął bowiem z dniem 3 czerwca 2011 r. Jednocześnie Sąd wskazał, że przyjmując na korzyść skarżącego, że przesyłka zawierająca skargę skutecznie została wniesiona w dniu 4 czerwca 2011 r. (mimo nadania jej na niewłaściwy adres) to i tak nie zmienia to faktu, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł B. Z. reprezentowany przez radcę prawnego J.G., zaskarżając je w całości. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm.), tj. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przez przyjęcie, iż skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniesiona została po upływie terminu do jej złożenia co nie polega na prawdzie. W oparciu o powyższy zarzut kasacyjny B. Z. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie, a nadto o rozpoznanie sprawy pod nieobecność skarżącego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podniósł, że skarga została wniesiona w przepisanym terminie, co potwierdził organ w odpowiedzi na skargę, lecz wysłana na adres wskazany w nagłówku decyzji, który okazał się adresem niewłaściwym i dlatego poczta zwróciła przesyłkę zawierającą skargę na adres nadawcy. Podkreślono, iż wysłana skarga na prawidłowy adres organu została przyjęta i tenże organ w odpowiedzi na skargę stwierdził, że skarga wpłynęła do organu 1 czerwca 2011 r. W ocenie skarżącego ustalenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie co do terminu wniesienia skargi, które stały się podstawą odrzucenia skargi, nie odpowiadają prawdzie i stanowią naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. ),zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie – pkt 1; naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – pkt 2. Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Dokonując tej kontroli Sąd nie jest uprawniony do badania ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia wykraczającej poza ramy wyznaczone zarzutami skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. A zatem zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego – uchybił Sąd, uzasadnienia ich naruszenia a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wskazania dodatkowo, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym jest obwarowana przymusem adwokacko – radcowskim ( art. 175 § 1 – 3 p.p.s.a.). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny. Z brzmienia art. 176 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie wynika, że autor skargi ma przytoczyć podstawy kasacyjne i je uzasadnić. Skarżący, powołując się na podstawę kasacyjną przewidzianą w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przez błędne przyjęcie, że skarga do Sądu pierwszej instancji złożona została po upływie terminu do jej wniesienia. Zarzut ten jest chybiony, a to z poniższych względów. Jak stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie (...) jest przedmiotem skargi – art. 54 ust. 1 p.p.s.a. W postępowaniu administracyjnym i w postępowaniu sądowym, ustawodawca wiąże z doręczeniem rozstrzygnięć doniosłe skutki procesowe. Od daty doręczenia rozstrzygnięcia liczyć należy terminy do dokonania określonych, przewidzianych prawem czynności, w tym do wystąpienia z odwołaniem, zażaleniem czy skargą do sądu administracyjnego. Z tych względów zwrotne potwierdzenie odbioru pisma organu musi być sporządzone tak, aby w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzało doręczenie tego pisma. Tylko w takiej sytuacji możliwe jest określenie terminu doręczenia przesyłki, terminu do dokonania związanej z tym czynności procesowej, a także ewentualne określenie negatywnych skutków procesowych uchybienia terminu. Zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2011 r. doręczono B. Z. w dniu 4 maja 2011 r. (art. 43 k.p.a.). Odbiór przesyłki potwierdziła żona skarżącego – J. Z. A zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegł dla B. Z. od dnia 5 maja 2011 r. i upłynął w dniu 3 czerwca 2011 r. Jak trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji, skarga została nadana po raz pierwszy w urzędzie pocztowym w dniu 4 czerwca 2011 r., a więc po upływie powyższego terminu. Tym samym skarga została wniesiona z uchybieniem terminu z art. 53 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji rozważanie kwestii dotyczących zwrotu przesyłki i ponownego nadania skargi w urzędzie pocztowym nie może mieć żadnego wpływu na wynik sprawy. W myśl art. 107 § 1 k.p.a. decyzja administracyjna, w stosunku do której może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, powinna zawierać pouczenie o dopuszczalności wniesienia skargi. Zaskarżona decyzja zawiera pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie oraz sposobie i terminie (30 dni) jej wniesienia. Termin w postępowaniu sądowo – administracyjnym, o jakim mowa w art. 53 ust. 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym. Niedotrzymanie tego terminu powoduje ujemne skutki procesowe – utratę prawa do skutecznego wniesienia skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Postanowienie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy). W tym stanie rzeczy skarga B. Z. jako wniesiona po upływie przepisanego terminu, podlegała odrzuceniu przez Sąd pierwszej instancji. O zachowaniu przez stronę terminu do złożenia skargi nie może świadczyć treść odpowiedzi na skargę. O tym, iż skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie – za pośrednictwem Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie – nie mogła zostać nadana w urzędzie pocztowym w dniu 1 czerwca 2011 r. świadczy zarówno datownik Urzędu Poczty w [...] (04061115) zamieszczony czterokrotnie na kopercie (na każdym znaczku pocztowym) jak i data sporządzenia skargi "dnia 4.06.2011 r." (k. 3 akt o sygn. II SA/Rz 591/11 – skarga) oraz fakt ustanowienia przez B. Z. swoim pełnomocnikiem radcę prawnego J.G. w dniu 4 czerwca 2011 r. (k. 7 akt o sygn. II SA/Rz 591/11 – pełnomocnictwo). Data ustanowienia pełnomocnika, sporządzenia skargi i nadania skargi w urzędzie pocztowym pokrywają się – 4 czerwca 2011 r. Tymczasem, jak już wyżej wskazano 30 dniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 3 czerwca 2011 r. W konsekwencji nieuzasadniony okazał się zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji, na podstawie posiadanych dokumentów, prawidłowo ustalił, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i w wyniku tego ustalenia zasadnie odrzucił skargę. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.